Deze planeet heeft een massa en omvang die belangrijke
aanwijzingen geven over de structuur van het nieuw ontdekte
hemellichaam. Hij draait rond een kleine ster op slechts 40
lichtjaar afstand van ons zonnestelsel. Een nabije buur,
kortom. Het oppervlak lijkt kokend heet en de planeet is
omgeven door een dikke atmosfeer die de planeet onbewoonbaar maakt
voor leven zoals we dat op aarde kennen.
Het is de tweede keer dat de planeetovergang van een superaarde
is ontdekt, na de recente ontdekking van de planeet Corot-7b. Een
overgang vindt plaats wanneer een planeet gezien vanaf de aarde
precies voor zijn ster langs beweegt en daarbij een piepklein
beetje van het sterlicht verduistert.
De nieuw ontdekte planeet is ongeveer zes keer zo zwaar als de
aarde en 2,7 keer zo groot, ongeveer half zo groot als de
ijsgiganten Uranus en Neptunus. Hoewel de massa van GJ1214b gelijk
is aan die van Corot-7b, is hij veel groter.
Dit suggereert dat de samenstelling van de twee planeten
verschillend is. Corot-7b heeft waarschijnlijk een rotsachtige kern
en zou bedekt kunnen zijn met lava, terwijl astronomen denken dat
GJ1214b voor driekwart bestaat uit ijs en verder uit silicium en
ijzer.
GJ1214b draait in 38 uur om zijn moederster, op een afstand van
slecht twee miljoen kilometer Toen de astronomen de grootte van
GJ1214b vergeleken met theoretische planeetmodellen, ontdekten ze
dat GJ1214b veel groter is dan de modellen voorspelden.
Het bleek dat de planeet een atmosfeer heeft van 200 kilometer
dik. "Door deze atmosfeer, die veel dikker is dan die van de aarde,
is er een hoge druk en geen licht, zodat leven zoals wij dat kennen
er onmogelijk is", zegt Charbonneau, "maar deze omstandigheden zijn
wel erg interessant, omdat er bepaalde complexe chemische reacties
kunnen plaatsvinden."
"GJ1214b biedt de eerste mogelijkheid om een nieuwgevormde
atmosfeer van een exoplaneet te bestuderen, omdat de planeet te
heet is om lange tijd een atmosfeer vast te houden", voegt teamlid
Xavier Bonfils toe. "We kunnen zelfs met de huidige faciliteiten
zijn atmosfeer onderzoeken, omdat de planeet relatief dichtbij
staat."
De planeet is ontdekt tijdens het Mearth-project, waarbij 2000
lage- massa-sterren worden geobserveerd om te kijken of er planeten
omheen bewegen. De astronomen gebruikten de uiterst gevoelige
HARPS- spectrograaf op ESO's 3,6 meter telescoop op La Silla in
Chili om te bevestigen dat het inderdaad om een planeet gaat en om
zijn massa te berekenen. HARPS is door zijn ongeëvenaarde
stabiliteit en precisie 's werelds meest succesvolle speurder naar
kleine exoplaneten.