• A
  • A
  • Het onverbiddelijke moment

    - De Kunsthal Rotterdam laat het fotowerk zien van Ronald Plasterk. Op OCW maakte de oud-minister van iedereen die over de drempel van zijn kamer stapte één foto. De filmrolletjes met grootbeeld dia’s hing hij voor het raam. Voor het eerst zijn de 670 fotoportretten nu buiten zijn kantoor te zien. Nogal wat ScienceGuide-lezers staan daar vast ook op.

    Bleek en groen

    De tentoonstelling geeft een interessant 'who is who' en daarmee ook een tijdsbeeld van cultuur, journalistiek, wetenschap, onderwijs en politiek. Je ziet er BN'ers, van prinses Máxima tot Eimert van Middelkoop, tot Reinbert de Leeuw, maar ook leden van de redactie van ScienceGuide en talrijke onbekende bezoekers.

    Sijbolt Noorda: "Ik denk dat mijn foto heel bleek en groen is omdat het een van de eerste foto's was die Ronald op zijn kamer schoot. Pas toen hij zag dat die eerste gingen vervagen, ging hij advies vragen en werden de volgende wat beter beschermd. Mijn vrouw zit in die tweede groep portretten: haar foto is nog fris.

    Het is toch interessant dat hij dit gedaan heeft. Vooral dat hij het consequent heeft volgehouden. Dat typeert de onderzoeker. Een minister doet dat niet zo gauw, die heeft elke dag wel een reden waarom hij er nu niet aan toe komt. Er zijn dagelijks veertig argumenten om dat niet te doen.

    Maar een onderzoeker weet: als de verzameling niet compleet is, dan is het geen verzameling. In de loop van de jaren werd dat venster met die foto's een vast oriëntatiepunt als je op bezoek kwam. Je kon het zien als je Station den Haag Centraal uit liep. Nu is het een lege, kale plek."

    Paarse hoofddoek

    'Slow photography' bij uitstek noemt de Kunsthal het werk van Plasterk. Drie jaar lang elk fotorolletje naar de ontwikkelcentrale gebracht, foto's vanuit een perspectief dat voorheen voor geen fotograaf toegankelijk was. De aanleiding voor Plasterks project was de vraag van de RVD wie er in het nieuwe kabinet van plan was om een weblog te schrijven.

    Als columnist van media als Buitenhof voelde hij weinig voor een geschreven weblog, maar als amateur-fotograaf viel hij voor het idee van een beeldlog. En zo geschiedde, met als onbedoeld effect dat de minister velen uit zijn eigen departement en uit koepels en organen over de vloer kreeg en kiekte, waar hij de naam allang van vergeten is. Zo is de 'vrouw met paarse hoofddoek' niet Rabia Bouzian, de ScienceGuide Student van 2009. maar wie is zij wel?

    Meisje Plasterk

    Galerij der onbekenden

    En daar gaan ScienceGuide en u hem en de Kunsthal mee helpen. U vindt hier een formulier om in te vullen wie uit Plasterks galerij der onbekenden u herkent bij uw bezoek aan de Kunsthal in Rotterdam deze zomer. Zelfs als u die onbekende zelf bent. U kunt dan ook nog een prijs winnen van het museum!

    Plasterks portretten zijn gemaakt met een Hasselblad camera met 150mm-lens op een statief en een stoeltje ervoor volgens een aantal vaste regels. Iedere bezoeker werd slechts een keer, bij het eerste bezoek, vastgelegd op precies dezelfde plaats en bij beschikbaar licht, dus zonder flits. Sluitertijd was een achtste seconde, het ceremonieel duurde seconden. De minister maakte geen aantekeningen, noch noteerde hij namen of data. Dat kostte hem teveel tijd, want het ging om dat onverbiddelijke moment, een kort gespannen ogenblik voordat het gesprek begon.

    Kom dus naar de expositie 'Het onverbiddelijke moment' - Op bezoek bij Plasterk  Zaterdag 29 mei t/m 15 augustus 2010