• A
  • A
  • In debat over Azie en Europa

    - De visie van de kennisdenker nummer 1 uit Azië, Kishore Mahbubani, daagt Ab van der Touw nogal uit. Beiden zijn zij keynote sprekers op Meet the Future, maar de gasthoofdredacteur laat het debat hier vast beginnen. "Er zijn voor hoger onderwijsinstellingen grote kansen in Azië. Dat geldt ook voor de universiteiten uit Nederland en Vlaanderen."

    "Er zijn voor hoger onderwijsinstellingen in Europa grote kansen in Azië. Men moet zich niet laten afschrikken en met zelfvertrouwen in de eigen kwaliteit zich presenteren op die terreinen waar men vooraanstaand weet te zijn. Dat geldt ook voor de universiteiten uit Nederland en Vlaanderen. De KU Leuven heeft met zijn Vlerick-instituut een vestiging in Beijing kunnen 'veroveren' waarmee ze Stanford als het ware versloeg."

    Flauw vooroordeel

    "Universiteiten, onderzoeksinstituten en hogescholen uit Nederland kunnen wat dat betreft ook uitstekend presteren in China. Dan moet je dat soms samen doen rond een thema waar je voorop loopt en met partners in het land dit verder uitbouwen. Wij doen dat zelf ook zo. Van de 400.000 medewerkers van Siemens zijn er 'nog maar' 100.000 in Duitsland, maar nu al 40.000 in China. En dat gaat om hoogwaardige mensen. Het klopt echt niet wat in die grap wel gezegd wordt over China, dat zij copyright interpreteren als  'the right to copy.' Dat is een flauw vooroordeel van het soort waar iemand als Mahbubani terecht over valt. Hoe is het anders mogelijk dat men in China vier keer zoveel octrooien per jaar weet te genereren?

    Bij Siemens zien wij landen als India en China als een oceaan van kennis en skills. Vol met talent en kenniswerkers die wij kunnen inzetten voor wat wij willen maken. Dat is een geweldige ontwikkeling als je dat met 30 jaar geleden alleen al vergelijkt. Dit gaat nog veel verder. De BRIC-landen vertonen een enorme ontwikkeling in het kennisniveau en de daarmee gepaard gaande productiviteit en koopkracht van hun bevolking.

    Brazilië heeft inmiddels een middenklasse van hoger opgeleide mensen van zo'n 90 miljoen mensen op een bevolking van 200 miljoen. India heeft een opgeleide middenklasse van nu al honderden miljoenen burgers, allemaal Engelstalig bovendien. En het tempo van deze toename is hoog. Het lijkt wel wat op ons eigen land eerder in de 20e eeuw. Tot de oorlogsjaren kende Nederland ook maar een beperkte middenklasse en een dunne bovenlaag van geschoolden. De landbouw en het handwerk waren dominant voor de meerderheid, net als in Frankrijk bijvoorbeeld. Dat heeft zich bij ons pas later, in de jaren 50 echt ontwikkeld, maar ook wij zijn nog helemaal niet zo lang een hoogwaardige diensten- en kenniseconomie."

    Isolationisme is killing

    "Als bedrijf omarmen wij deze wereldwijde ontwikkeling. Als land moeten we dat ook doen, zeker met oog op de demografische ontwikkeling en de behoefte aan toptalent. Haal zulke mensen maar hierheen die graag bij ons willen komen werken. Dat helpt ons land alleen maar, onze economie, onze wereldwijde netwerken. Het idee dat je je moet gaan opsluiten is slecht voor onze welvaart, bovendien.

    Het isolationisme is gewoon kansloos, met een straks krimpende bevolking is het voor een land als het onze killing. Helemaal nu kennis meer en meer open beschikbaar komt. Kijk naar MIT, hoe ze dat met de ontwikkeling van Open Course Ware alles gratis beschikbaar stellen. Ze hebben allang door dat ze daar baat bij hebben."

    Gevarieerder kennisdelen

    "De vrijheid van meningsuiting bevordert de ideeënrijkheid en is een belangrijke succesvoorwaarde voor wetenschap en innovatie, daar ben ik van overtuigd. Ons poldermodel is omslachtig, maar door discussie worden ideeën wel gescherpt. Het Aziatische model van senioriteit ligt zo'n aanscherping veelal wat in de weg. Toch heeft Mahbubani zeker een punt met zijn stelling dat het kennisdelen gevarieerder plaatsvindt dan wat wij voor mogelijk en vanzelfsprekend houden. Er is meer dan de Westerse manier van kijken en denken, natuurlijk.

    Wij kunnen van mensen als Mahbubani leren. Bijvoorbeeld, dat we ook wel eens iets geduldiger mogen zijn bij het leren van elkaar. In Azië kijken de verschillende generaties toch anders naar elkaar, wordt senioriteit ook verbonden met autoriteit, met moreel gezag. Men heeft daar op die manier een respect voor een meer ambachtelijke wijsheid, die in de kennissamenleving onmisbaar is. Dat is een vorm van kennisdeling waar wij van kunnen leren."

    Wilt u zelf Van der Touw en Mahbubani horen en zien spreken, en in debat gaan over hun uitdagende visie op kennis, wetenschap, technologie en de opkomst van Azië: kom naar 'de Summit'! De uitnodiging voor 'Meet the Future' vindt u hier.