• A
  • A
  • Koffers gepakt voor Harvard

    - Vandaag is heel de kennistop van Nederland op Harvard. "Bij elkaar een kleurrijk gezelschap van zo'n 150 mensen," schrijft Frans Nauta in een voorbeschouwing van zijn discussies en de interactie aldaar. "Er zit ook een tas scepsis in mijn bagage. Het gras aan de andere kant van de oceaan lijkt altijd groener, maar hebben we misschien last van een Calimero-syndroom?"

    'Ik vlieg met vlucht KLM 6031 van Amsterdam naar Boston. Voor een tweedaagse conferentie, 'the Boston Seminar: Reaching out to Dutch Academics in the Northeast of the USA'. Het is een initiatief van de Nederlandse consul in New York. Doel is om in twee dagen de banden aan te halen tussen academici en hun instellingen in Amerika en in Nederland.

    De genodigdenlijst is een ongebruikelijk internationale mix van studenten, professoren, bestuurders van universiteiten, bestuurders vanuit de koepels en Tweede Kamerleden. Zelfs staatssecretaris Zijlstra is van de partij. En dus ook een lector van de Hogeschool Arnhem Nijmegen. Bij elkaar een kleurrijk gezelschap van zo'n 150 mensen.

    Hubs dankzij beperkte spelregels

    Terwijl ik mijn koffer inpak, overpeins ik welke intellectuele bagage ik hier meeneem. Ik ben sinds mijn eerste bezoek aan Silicon Valley in de jaren negentig gefascineerd door de manier waarom Amerikaanse universiteiten er in slagen om 'hubs' voor innovatie te zijn. Veel daarvan is te danken aan een beperkte set van spelregels die het aantrekkelijk maken voor academici om hun kennis toe te passen.

    Zoals onderzoekers die meedelen in de inkomsten van patenten. Een fulltime aanstelling komt maar zelden voor, waardoor faculty een sterke neiging heeft om ondernemend te zijn met hun kennis. Een goed ontwikkelde markt voor risico kapitaal. Ik ben benieuwd hoe die aanpak zich aan de oostkust ontwikkeld, welke nieuwe modellen er zijn voor kennisvalorisatie. En wat is dat toch een gruwelijk woord......

    Calimero onderweg

    Er zit ook een tas scepsis in mijn bagage. Het gras aan de andere kant van de oceaan lijkt altijd groener, maar hebben we misschien last van een Calimero-syndroom? Als we bijvoorbeeld de Erasmus, Delft en Leiden zouden samenvoegen tot één organisatie met drie vestigingen...... Dan zou die samenwerking in de rankings opeens de nummer vijf van de wereld zijn. De High Tech Campus in Eindhoven is niet te versmaden. Zijn we stiekem niet beter dan we denken?

    Ook zit mijn eigen boek over het Innovatieplatform in m'n intellectuele koffer. Ik heb zelden in mijn leven zo hard gewerkt en zo weinig bereikt als in de periode als secretaris daarvan. Maar het was wel zo ongeveer een promotieonderzoek in begrijpen waar het Nederlandse innovatiesysteem niet of maar matig werkt. Dus altijd als ik in een ander land ben zoek ik 'de zeven verschillen' in de rol van de overheid. Gewoon omdat ik het niet kan laten.

    Wat vindt Obama van EL&I

    Hoe zou bijvoorbeeld het topgebiedenbeleid van EL&I ontvangen worden op Harvard? Welke problemen die wij proberen te adresseren, spelen er ook aan de andere kant van de plas? Wat zijn de specifieke problemen van en binnen de Amerikaanse context en hoe adresseert de Obama-regering die?

    En als laatste: Waarom zijn er eigenlijk geen vruchtbare strategische allianties tussen de Amerikaanse top-universiteiten en Nederlandse kennisinstellingen? Of is die van de UU met de University of California de enige? Dat is toch vreemd? Ongetwijfeld teveel vragen voor twee dagen. Maar er komt vast een vervolg op dit mooie initiatief. Ik zie een Amsterdam seminar aan de horizon.'

    Frans Nauta (Twitter @fnauta) is lector aan de HAN en columnist van ScienceGuide