"Sinds gisteren ben ik in Palo Alto. Ik ben hier een week, om te
kijken hoe ondernemers hier opgeleid en getraind worden," schrijft
HAN-lector en ScienceGuide-columnist Frans Nauta. "Palo Alto
is het mekka van innovatieland, het hart van Silicon Valley. Het is
de vestigingsplaats van Stanford University, één van de allerbeste
universiteiten ter wereld. En de geboorteplaats van bedrijven als
HP, Sun, Yahoo en Google.
Het is altijd wat lastig uit te leggen hoe het is om hier te
zijn, maar ik ga het toch proberen. Laat ik beginnen met twee
snippers van gesprekken die ik vandaag opving op straat. De eerste
was 'Hij heeft ongeveer 1% van de aandelen van het bedrijf in zijn
bezit.' Die zin ving ik op toen twee jongens van amper twintig
langs me liepen bij de Starbucks.
Normaal ondernemend
De tweede snipper was '... en morgen gaan ze pitchen bij een
venture capitalist.' Het was een gesprek tussen een jongen en een
meisje van ongeveer vijfentwintig jaar oud. Op de campus van UC
Berkeley. Zo normaal is het hier om ondernemend te zijn. Je komt
het letterlijk overal tegen.
Vanavond was ik op een event, georganiseerd door de oprichter
van PayPal. Op die bijeenkomst kwam een spreker aan het woord die
ervoor pleitte om nieuwe landen te stichten. In zee. Drijvende
eilanden in zee. En niemand lachtte hem uit. Sterker nog, iedereen
vond het een geweldig idee.
Uitleggen wat niet kan
Na afloop stond ik met een vriend te praten. En ik ging doen wat
Nederlanders doen: uitleggen dat het een leuk idee is, maar dat het
niet kan. Dat het te duur is. Dat het te onpraktisch is. Dat
niemand er wil wonen. Enzovoorts. Ik ging doen wat Nederlanders
onvoorstelbaar goed kunnen. Ik ging heel realistisch zijn. Daar
zijn wij echt briljant in, realistisch zijn.
In de auto terug naar het hotel zonk de ironie van mijn realisme
in. Er zijn in de zeventiende eeuw vast en zeker veel realistische
mensen geweest die uitgelegd hebben dat je geen meren en zeeën kon
inpolderen. En toch hebben we het gedaan, als eerste land in de
wereld. Maar in de 21ste eeuw ga ik uitleggen dat het niet meer
kan. Wat een onzin!
Hup naar volgende droom
En dat is wat het met je doet, hier zijn. Je verliest je
realisme, en gaat weer geloven in onvoorstelbare dingen. Simpelweg
omdat iedereen hier dat doet. Het is erg besmettelijk. En het
werkt. Er worden hier de meest onvoorstelbare dingen bedacht. Die
blijken dan vaak prima te kunnen.
Vaak ook niet. Maar dat is niet erg, je hebt het in ieder geval
geprobeerd en je hebt er veel van geleerd. Hup, op naar je volgende
droom. Dat is wat het met je doet: je durft weer te dromen. En dat
is heel erg lekker en heel erg besmettelijk."