Zijn de traditionele ijkpunten van het naoorlogse Nederlandse
buitenlandse beleid nog wel up to date? Deze en andere vragen over
het hedendaags buitenlands beleid worden in de bundel 'Bezinning op
het buitenland' van Duco Hellema, Mathieu Segers en Jan Rood vanuit
verschillende invalshoeken besproken. Zij doen dit tegen de
achtergrond van een veranderend internationaal bestel en een onder
druk staande binnenlandse consensus over het Nederlands buitenlands
beleid.
Kernwaarden en oude vragen
Recente internationale ontwikkelingen op veiligheidspolitiek,
economisch, financieel, monetair en institutioneel terrein, maar
ook op het gebied van mensenrechten en ontwikkelingssamenwerking,
dagen uit tot een herbezinning op de kernwaarden en uitgangspunten
van het Nederlandse buitenlands beleid.
Het is volgens de onderzoekers van belang om deze herbezinning
nu eens niet louter 'van buiten naar binnen', maar ook andersom
vorm te geven. Daarom gaat dit boek niet alleen in op de vraag wat
de veranderingen in de wereld voor gevolgen (moeten) hebben voor
het Nederlandse buitenlands beleid. Ook wordt stilgestaan bij de
vraag of het Nederlandse beeld van de eigen rol in de
internationale politiek (nog) wel klopt.
In het verlengde hiervan zijn meer historische vragen te
stellen. In hoeverre is daadwerkelijk sprake van constanten in het
Nederlands buitenlands beleid, en welke zijn dat dan? Hoe hard zijn
de drie hierboven genoemde traditionele beginselen van het
Nederlandse buitenlandse beleid in historisch perspectief? Is er
sprake van ondubbelzinnige consistenties in het Nederlands
buitenlands beleid?