Kamervoorzitter Gerti Verbeet was streng. Het OCW-debat kon niet
om grote zaken heen als Theo-routes, Stapel-rapportages,
Inholland-affaires en andere gebeurtenissen. Maar als een
woordvoerder dit deed, werd deze afgehamerd. Men mocht geen 'Roos
Vonk' of 'Diederik Stapel' bij name noemen.
De preses dwong tot het aangeven van een omschrijvende duiding
van de zaak die de kenniswoordvoerders met de regering en elkaar
wilden bespreken in 's Lands Vergaderzaal. Meel in de mond, zoals
dat past bij een fake-onderzoek naar vleeseters?
A pile of things
SP'er Jasper van Dijk vond geheel nieuwe formules voor zijn
behoefte aan agendering. Verbeet kon niet hameren toen hij zei: "Ik
spreek over de geruchtmakende zaak van een hoogleraar wiens naam in
het Engels klinkt als 'a pile of things'."
Dit inspireert direct voor het geval Verbeet deze werkwijze zou
willen voortzetten.
Over Watergate zouden Kamerleden kunnen zeggen: 'Ik
verwijs naar de affaire die werd vernoemd naar het
appartementencomplex aan de Potomac rivier, waar 25 jaar na deze
beruchte zaak de stagaire Monica Lewinski een flat betrok."
Over de zaak Von und Zu Guttenberg: "Ik
verwijs naar de plagiaat-dissertatie van een Duitse minister van
zeer chique, oude adel, wiens naam dan ook terecht doet denken aan
de 15e eeuwse uitvinder van de boekdrukkunst."
Over de Theo-route: "Ik verwijs naar de afstudeerroutes in het
HBO die vernoemd zijn naar een docent met dezelfde voornaam
als de Gouverneur van Limburg, de heer Bovens, en een VVD-icoon uit
deze Kamer."
En over de Lockheed-affaire: "Ik verwijs naar de zaak
van een luchtvaartbedrijf dat vernoemd was naar hang- en-sloot-werk
en dat een bijzondere band had met een prins-gemaal over wie later
schavuitachtige televisieseries zijn gemaakt."