• A
  • A
  • Wageningen bloemkool, Delft water

    - “Ik kan niet wachten tot Nederland niet langer één van de twee landen in Europa is die niet investeren in kennis.” Joop Sistermans (AWT) zet scherp aan over de HO-toekomst in debat met Ron Bormans (HAN) en Paul Rullman (TUD). “Nederland heeft veel te verliezen.”

    De discussie over de agenda's van Veerman en Zijlstra betekenen voor universiteit en hogeschool gaat een nieuwe, heftige fase in. Wat moet er wel en wat moet zeker niet in de hoofdlijnenafspraken met OCW? Welke prestaties zijn wel of niet zinvol als nieuwe benchmarks? Rullman, Bormans en Sistermans kruisten op het NHOC de degens over de conclusies die nu actueel worden.

    Profilering geen doel op zich

    Bormans greep eerst terug op "wat Veerman nu eigenlijk bedoelde". Profilering en differentiatie waren wel belangrijk, maar vooral een middel. "Het was allereerst een kwaliteitsagenda. We wilden meer meegeven, ook door intensiever onderwijs, maar vooral door slimmere mensen uit het hoger onderwijs te laten stromen. Mensen dus die zelf actief leren nadenken, leren onderzoeken. Daarvoor is in het HBO bijvoorbeeld de onderzoeksontwikkeling instrumenteel."

    Profilering is een kwaliteitsinstrument, niet een doel op zich door bestuurlijk processen voorop te zetten, benadrukte de HAN-voorzitter. "Profileren is niet ophouden met een goed aanbod. Hogescholen zullen een brede regionale bacheloropzet houden, omdat daar behoefte aan blijft bestaan." Bovenop dit assortiment zullen zwaartepunten met lectoraten, bedrijven en masteraanbod groeien, waaraan sterke bacheloropleidingen zich nog meer aan zullen optrekken, als ook meer LevenLangLeren-aanbod in deeltijd.

    Rullman noemt profilering voor het WO vooral het versterken van de ketens van kennisrelaties. Elke universiteit heeft vanuit haar profiel met meervoudige zwaartepunten van diverse aard netwerken om zich heen van zowel hogescholen, R&D-instituten als TNO, bedrijven en collega-universiteiten uit heel de wereld.

    Nederland heeft veel te verliezen

    "Dat kan omdat onze reputatie als bestel heel sterk is, dat is de voorbije generaties opgebouwd", zei Rullman. Bormans voegt toe: "De universiteiten staan allen in de top 250 van de wereld. Nederland heeft veel te verliezen."

    Dat benadrukte ook Sistermans. Hij zei dat ons land voor de top 5 ambitie de basis in huis heeft en ook heeft weten te leggen. "Maar kunnen we de investeringen vervolgens niet realiseren, dan moeten we realisme opbrengen. Wees dan eerlijk."

    Sistermans wees erop dat het kabinet veel van zijn advies over Veerman had overgenomen, maar dat financieel gezien het beeld moeizaam is. "Het zal meer geld kosten als je meer kwaliteit wilt en dat geld is er niet. Dat HBO en WO desondanks de uitdaging van kwaliteit en profilering oppakken is te prijzen. De mensen die wij dit vragen waar te maken onder deze omstandigheden hebben bijna een onmogelijke taak. Maar besef wel, we hebben dit als land zo besloten te doen en dus moeten we aan de slag."

    Curieuze verhalen

    Een van de "curieuze verhalen" die Bormans soms over de inhoud van Veerman hoort, is dat er gepleit wordt voor selectie aan de poort over de volle breedte. Hij onderstreepte: "Het gaat om ruimte voor meer soorten van selectiviteit bij opleidingen die een scherp profiel weten te realiseren. Dat is echt iets anders. Wat iedereen moet doen is indringender beroepsbeelden en dergelijke zichtbaar maken en via intakegesprekken en instroomtoetsing studenten veel helderder tot hun keuze brengen. Dat kietelt bij de bachelorinstroom meteen de motivatie veel sterker."

    Sistermans zei kortaf: "numerus fixus is geen selectie. Selectief moet je zijn aan twee kanten. Bij de instroom van de studenten waar dat kan en binnen de onderwijsorganisatie bij het voortdurend begeleiden en via vele selectiemomenten na de poort." Het formuleren van eigentijdse benchmarks voor kwaliteit, profiel en docentenniveau is op basis van Veerman volop gaande. Maar of OCW op deze manier er naar kijkt? Daar werd omzichtig en soms schuddend op gereageerd.

    "Bij profilering is men zover nog niet", zei Bormans bijvoorbeeld. "Wageningen doet Bloemkool, Delft doet water en zo leg je de profielen vast", schamperde Rullman over de huidige discussie in Den Haag. Onderzoekszwaartepunten op wereldschaal zijn volgens Bormans toch echt iets anders qua profilering en vereist meer beleid dan het uitruilen van bacheloropleidingen tussen regio's.

    Sistermans pleitte voor meervoudige profileringsvisies. Hij stelde vast dat men in het HBO profielen ook afstemt op regionale zwaartepunten bij innovatief bedrijfsleven en op het WO dat dichtbij de hogeschool gevestigd is. De kennisketens die Rullman schilderde, kunnen zo nog veel rijker worden ingevuld. "Bij alle betogen over profielen moet je niet vergeten dat het Nederlands WO als een netwerk van instellingen opereert op wereldschaal. Dat relativeert nogal", zei Rullman hierop.

    Bloemkool-water-discours

    Bormans zag in het Haagse 'bloemkool-water-discours' nog een risico. Hij waarschuwt voor het willen sturen via centrale parameters en zo geld willen verdelen. "Bekostigen via allerlei aan elkaar gekoppelde criteria is te mechanistisch en kent ruwe, welbekende perverse effecten. Het is meestal een voorbeeld van modellen-denken. "

    Wel zou een voorwaardelijke financiering bij inhoudelijke thema's een bruikbaar idee kunnen zijn. "Het ruw van bovenaf uitruilen van activiteiten zal niet werken. Als je zo de bèta-opleidingen zou benaderen dan leidt dat alleen maar tot verlies van studenteninstroom die we nu juist zo nodig hebben."