• A
  • A
  • Niets doen levert ook gedoe op

    (foto: Martin Fisch)

    (foto: Martin Fisch)

    - “Het kabinet moet niet gaan bezuinigen als een ondoordachte kaasschaaf. Dat is de dood in de pot. En het helpt ook de economie en de begroting uiteindelijk niet.” UvT-professor Sylvester Eijffinger is een bedrijvig econoom, in Brussel, Frankfurt en Den Haag gevraagd en gehoord. Zijn advies voor 2012 is scherp.

    Nederland is één van de rijke noordelijke Euronaties en zou de dreigende recessie met gelijkgezinden moeten helpen keren. De groei komt niet terug als zulke landen nu gaan beknibbelen, zo waarschuwen sommige van uw vakgenoten. U ook?

    "Meteen toen het CPB en de Nederlandsche Bank met hun nieuwste cijfers kwamen in december heb ik gezegd: "Ga nu niet als reflex bezuinigen." Zelfs als we nu de 3% schuldgrens  zouden overschrijden zonder extra ingrepen. Zo'n kaasschaaf-reflex zou de dood in de pot zijn voor de economie en daarmee ook voor de begroting.

    Dat betekent niet dat Rutte en De Jager nu op hun handen moeten gaan zitten. Alsjeblieft niet! Ze kunnen de begroting en de overheidsfinanciën wel degelijk gezond helpen maken door op drie grote dossiers belangrijke ingrepen te doen. Ik noem dan het pensioenstelsel, de arbeidsmarkt en de woningmarkt.

    Bij de pensioenen is een doorbraak bereikt. Er is een akkoord met de maatschappelijke partners. De politiek moet zich nu in ieder geval als een betrouwbare stuurman laten zien. Dus ook als bij de bonden elementen daarvan moeilijk liggen, moet men dit niet als argument tevoorschijn halen om in te breken in de afspraken. Wees betrouwbaar als kabinet dat geen sterke meerderheid in de Kamers heeft.

    Minister Kamp treedt hier goed in op. Die ziet dat openbreken van zo'n cruciaal akkoord stupide zou zijn. Bovendien wat levert het op? Het iets eerder verhogen van de AOW-leeftijd zou een paar jaar versnelde opbrengsten bieden, maar de omvang daarvan is gering."

    Bij de arbeidsmarkt en woningmarkt hebben VVD en CDA pas op de plaats gemaakt in het gedoogakkoord. Daar nu doorbreken nastreven zal grote spanning opleveren.

    "Tja, maar niets doen niet minder. Je kunt in de huidige schuldencrisis niet om de hypotheekrenteaftrek heen. En feitelijk is dat ook allang gebeurd, maar niemand mag dat blijkbaar zeggen. De aflossingsvrije hypotheken zijn fors ingeperkt, de voorschriften door AFM zijn aangescherpt. Als je geen hypotheek meer verschaffen kunt die de facto  meer dan 50% renteaftrek oplevert dan hebben we het H-woord dus allang uitgesproken. De aftrek is dus al aanzienlijk ingeperkt. Alleen durft niemand dat openlijk te erkennen."

    Zou dat wel gebeuren dan was dat trouwens wel goed voor de reputatie van ons land op de financiële markten en hun zorgen over de grote schuldenlasten in Europa.

    "Dat lijkt mij ook. Je ziet dat het CDA hier nu durft te bewegen, daar zien ze het. Het voorstel om het eigenwoning forfait te verhogen bewijst dat. Want dat stimuleert het sparen en moedigt het aflossen aan en daarmee het omlaag brengen van de hypotheekschulden. Zo kun je de woningmarkt dus wel degelijk gezonder maken via doordachte hervormingen.

    De PVV staat op deze thema's met de SP aan de zijlijn, dus moet de beweging nu van de VVD komen. Het is hun kabinet, met hun premier.  Zij zullen voor zijn succes ook eens offers moeten brengen, zeker als we feitelijk de hypotheekrenteaftrek al fors aan het inperken zijn. Zeg dat dan maar liever hardop."

    Moet niet eveneens openlijk erkend worden dat we nu in Europa echt grote stappen gaan zetten naar één economische besturing?

    "De Eurotop in december heeft gewoon besloten wat al was vastgelegd. Het zogeheten six-pack van het Europees Parlement en de Commissie is in feite door de regeringsleiders bevestigd, in die zin was het niets nieuws. Meer kregen ze ook niet voor elkaar nu.

    In Brussel zeggen we altijd dat de Frans-Duitse as in zulke onderhandelingen nodig is voor twee doelen tegelijk: hij moet de Duitse kracht voor de rest verhullen en de Franse zwakte voor de buitenwereld verhullen. Vandaar dat deze twee samen de afspraken tussen de regeringsleiders zo willen voorkoken. Dat bleek ook nu weer. Uit hun koker kwam het voorstel om de six-pack aanpak in een nieuw verdrag vast te leggen, precies weer om die twee doelen.

    Dat verdrag komt er, dat staat voor mij vast. Van Rompuy neemt als EU-president op dit soort punten steeds het initiatief. Hij doet dit echt heel goed, de man is allerminst de grijze muis waar velen hem voor hielden. Hij vult die functie van Raadspresident krachtig in met zijn initiatieven. De Commissie onder Barroso verliest hier merkbaar gewicht door."

    Wat gaat het verdrag doen? Lost zoiets de eurocrisis op?

    "Dat verdrag gaat veel verder strekken dan de eurocrisis. Het gaat de machtsbalans in Europa actualiseren ten opzichte van de afspraken in het verdrag van Lissabon, de oude 'Europese Grondwet'. De 'Economic Governance' van Europa zal het gaan regelen en dat is voor het voortbestaan van de euro cruciaal.

    Ik verwacht dat de Europese Centrale Bank en de Europese Raad onder Van Rompuy een sterkere rol krijgen. De Commissie zal meer de taak van uitvoerend orgaan krijgen. Het Parlement zal vasthouden aan de rol die het via dat six-pack-pakket heeft bedongen."

    Voor Nederland rijst nu de vraag of wij deze lijn moeten volgen of Britten erbij moeten zien te houden. Wat is hier wijsheid?

    "Voor Nederland en de andere kleinere EU-landen is het zaak de gezamenlijke aanpak, het zogenaamde communautaire model, voorop te zetten. Frankrijk koerst altijd op afspraken tussen regeringen, eerst met de Duitsers, zodat ze die kunnen doorzetten tegenover de kleinere naties. Ook dat verhult weer de zwakte van Frankrijk.

    De opstelling van Cameron is daarom echt onmogelijk. Enerzijds weigert hij in de gezamenlijke aanpak mee te doen - wat voor Nederland positief zou zijn - en vervolgens vetoo't  hij dat de anderen dan samen wel tot afspraken kunnen komen. Hij gaat hier met lege handen mee thuis komen.

    Nu al wordt in Brussel duidelijk merkbaar dat men de Britse budgetkorting nu zal laten vervallen als men geen andere vorm van medewerking kan verwachten. Dat dwingt Cameron gewoon tot een 'U-turn' waarin hij zijn veto moet intrekken door het te maskeren als een opt-out. Dat is in het verdrag van Maastricht ook doorgevoerd.

    Het is toch te gek voor woorden dat de Britten ons zouden dwingen tot nog meer Brusselse bureaucratie door hun veto? We zouden immers naast de Europese organen als de Commissie en de Raad een tweede reeks organen moeten inrichten voor de landen die de euro samen willen versterken. Je krijgt dan een soort Frans wegenstelsel met een route nationale naast elke autoroute. Dit is bespottelijk. Nederland zal dit niet kunnen steunen, alleen al vanwege de onnodige bureaucratische kosten niet."

    Sylvester Eijffinger is hoogleraar financiële economie en Jean Monnet hoogleraar Europese financiële en monetaire integratie aan de Universiteit van Tilburg. Daarnaast adviseert hij onder andere de Europese Centrale Bank. Lees zijn blog hier.