Het programma Science4Arts is een initiatief van de afdelingen
Geesteswetenschappen en Chemische en Exacte Wetenschappen van NWO.
Het onderzoek is multidisciplinair en richt zich op de
veranderingen die plaatsvinden in kunstwerken, zowel wat betreft de
chemische en fysieke eigenschappen van het werk als de betekenis,
inhoud en context van dat object.
Rembrandt onder de deeltjesversneller
Eén van de onderzoeken uit het Science4Arts programma is dat van
TU Delft professor Joris Dik en Petria Noble. Zij ontwikkelen
nieuwe methoden om door de verflagen van meesterwerken, en met name
de latere werken van Rembrandt van Rijn, heen te kijken. Daarbij
maakt hij onder andere gebruik van de deeltjesversneller
Synchrotron Soleil.
Het PAinT-project van UvA-onderzoekers Piet Iedema en Annelies
van Loon ontrafelt waarom schilderijen verkleuren, barsten of op
een andere manier slachtoffer zijn van de tand des tijds. Welke
chemische processen veroorzaken de veranderingen in
olieverfschilderijen? En hoe zorgen restauratoren ervoor dit
schilderijen niet nog verder verslechteren? In dit project worden
verschillende Nederlandse en Vlaamse meesters als Van Eyck, Vermeer
en Mondriaan onder de loep genomen.
Nederlands-Frans-Amerikaanse samenwerking
In het Science4Arts programma wordt tevens aandacht besteed aan
de gelaagdheid van Mexicaanse beeldverhalen, de duurzaamheid van
houten schilderpanelen, het conserveren van fotokunst en de
originele kleuren in het - inmiddels verkleurde - werk van Vincent
van Gogh.
NWO werkt voor het Science4Arts programma onder andere samen met
de Amerikaanse National Science Foundation (NSF) en met het Franse
IPANEMA, de synchrotronfaciliteit voor oude objecten. NWO stelt 3,6
miljoen beschikbaar voor de projecten (waarvan 600.000 euro voor
samenwerking met de VS). Bij ieder project zijn één of meerdere
musea betrokken die het onderzoek mede financieren.