Dat er sprake is van oceaanverzuring, daar is geen twijfel meer
over, maar de daadwerkelijke gevolgen voor visstanden en
biodiversiteit zijn nog grotendeels ongewis. "Dit risico willen we
zo snel mogelijk onder controle krijgen," zeggen Appy Sluijs (UU en
Jonge Akademie) en Patrizia Ziveri (VU). Zij laten zien dat
terugkijken in de geschiedenis van oceanen hier inzicht in kan
scheppen.
Experimenten onmogelijk
"Experimenten met een volledig ecosysteem zijn in het
laboratorium niet mogelijk," legt Sluijs uit. "Ook kunnen de
gevolgen slecht voor een beperkt aantal soorten individueel
onderzocht worden gedurende een relatief korte tijd. Wij bieden een
andere oplossing om meer inzicht in oceaanverzuring te krijgen:
door de geschiedenis van oceaanverzuring in de afgelopen 300
miljoen jaar te onderzoeken, leren we veel over de gevolgen op
langere termijn. Dat is niet mogelijk met
laboratoriumexperimenten."
Sluijs en Ziveri identificeerden zes perioden in de afgelopen
300 miljoen jaar waarin de oceaan verzuurde door toename van de
CO2-concentratie, en ecosystemen sterk veranderden. Er is in
beginsel geen reden om aan te nemen dat de gevolgen van de huidige
verzuring heel anders zullen zijn.
Sterkere verzuring
Sluijs: "Sterker nog, wij beweren dat de toename aan CO2 in
oceaanwater tegenwoordig sneller gaat dan ooit. Hiermee moeten we
rekening houden, want hoe sneller de CO2 in de oceaan komt, hoe
sterker hij verzuurt. Door onderzoek te concentreren op specifiek
deze perioden, kunnen we betere projecties maken van de gevolgen
van de huidige oceaanverzuring."
De auteurs pleiten voor meer aandacht voor vergelijkbare
verzuringperioden in het verleden. Sluijs: "We moeten urgent beter
grip krijgen op de zuurgraad van het zeewater in het verleden.
Binnen verschillende Nederlandse, Europese en Amerikaanse
onderzoeksprogramma's werken we hier al hard aan. Dankzij dit
onderzoek kunnen we beter aanwijzen welke groepen organismen
kwetsbaar zijn voor verzuring. Dat is essentieel om goed beleid te
ontwikkelen voor een duurzame oceaan."