"De cruciale vraag voor het kabinet Rutte is of het
begrotingspact op communautaire of intergouvernementele wijze
vastgelegd gaat worden. Met andere woorden, worden de Europese
instellingen voor de uitvoering van het begrotingspact gebruikt of
gaat men nieuwe instellingen hiervoor gebruiken?"
De economen Eijffinger en Mujagic van de
UvT zien "geen alternatief voor de communautaire route,
omdat een duplicering van de Europese instellingen (Europese
Commissie, Europese Parlement en Europese Hof van Justitie) niet
alleen een kostbare zaak zou zijn, maar ook de Europese Unie op
lange termijn onbestuurbaar zou maken." Hun analyse
en vergelijking met het traditionele beleid van wegenaanleg
door de Franse staat leest u hier op de economen-debatsite
Mejuidice.
De verhulde zwakte van Frankrijk
Eijffingers recente analyse op ScienceGuide van
'wat nu te doen staat' vindt u in de kern hieronder en in zijn
geheel hier.
"Dat verdrag gaat veel verder strekken dan de eurocrisis. Het
gaat de machtsbalans in Europa actualiseren ten opzichte van de
afspraken in het verdrag van Lissabon, de oude 'Europese Grondwet'.
De 'Economic Governance' van Europa zal het gaan regelen en dat is
voor het voortbestaan van de euro cruciaal.
Ik verwacht dat de Europese Centrale Bank en de Europese Raad
onder Van Rompuy een sterkere rol krijgen. De Commissie zal meer de
taak van uitvoerend orgaan krijgen. Het Parlement zal vasthouden
aan de rol die het via dat six-pack-pakket heeft bedongen.
Voor Nederland en de andere kleinere EU-landen is het zaak de
gezamenlijke aanpak, het zogenaamde communautaire model, voorop te
zetten. Frankrijk koerst altijd op afspraken tussen regeringen,
eerst met de Duitsers, zodat ze die kunnen doorzetten tegenover de
kleinere naties. Ook dat verhult weer de zwakte van Frankrijk."