Profesor David Harel van het Weizmann Institute of Science in
Rehovot, Israel kreeg in dit kader een eredoctoraat voor zijn
unieke bijdragen aan de wetenschap die ten grondslag ligt aan elke
pc, smartphone en gadget die wij zo volstrekt vanzelfsprekend
vinden. Zo is hij onder meer de bedenker van de computertaal
Statecharts.
Bij zijn bezoek aan Eindhoven vertelde hij ScienceGuide
dat hij het een geweldige eer vindt zo'n eredoctoraat te ontvangen
van de universiteit van Edsger Dijkstra. "Zijn werk hier aan deze
universiteit is van zeer grote betekenis voor de geschiedenis van
de computerwetenschap. Het is nog belangrijker in mijn ogen dan het
werk dat hij deed toen hij in Texas onderzoek deed. Hij is veel
meer dan ik een echte pionier, iemand die ik zeer bewonder.
Dijkstra was bijna zelf een Alan Turing wat dat betreft, een zeer
uitdagend wetenschaper."
David Harel is daarom eerlijk gezegd een beetje verbaasd over de
bescheidenheid van de TUe en Nederland op dit terrein. "Waarom
maakt de universiteit niet veel meer bekend dat hier in Eindhoven
een groot geleerde als Edsger Dijkstra zijn sporen heeft verdiend?
Hij is een groot inspirator en dat mag je best uitdagen. Stanford
bijvoorbeeld doet zoiets nadrukkelijk wel met een geleerde als John
McCarthy."
Wel heel veel eer
Een eredoctoraat ontvangen in het jaar van de herdenking van
Alan Turing die in 1912 werd geboren vindt Harel ten diepste gewoon
te veel eer. "Ik was zowel gevleid als erg in verlegenheid toen ik
zag dat het symposium 'Van Turing naar Harel: pioniers van de
informatica' ging heten en ik een geestverwant van Alan Turing
wordt genoemd. Dat is wel heel veel eer. Ik heb nog geprobeerd die
titel wat af te zwakken, maar dat kon niet meer."
Op de vraag waarom hij zo in verlegenheid was barst Harel meteen
los: "Alan Turing was veel meer dan 'a great scientist'! Wij zijn
als wetenschappers nog zeker dertig jaar bezig om het wezen
van zijn denken en zijn werk te leren begrijpen. En dat van een
jonge onderzoeker uit de jaren dertig en veertig die helaas al
in het begin van de jaren vijftig stierf. De naam Alan Turing zal
de geschiedenis in gaan in het rijtje van de allergrootsten, naast
Galileo, Einstein en Darwin. In zekere zin is hij nog wel een
grotere wetenschapper geweest dan zij."
Met een glimlach vertelt Harel dat Turing geen klassieke
natuurwetenschapper was. Dat is ook de reden dat voor hem en zijn
navolgers geen Nobel Prijs beschikbaar kon komen. "Voor ons vak is
dat er gewoon niet. Nu is als alternatief daarvoor de 'Turing
Award' ingesteld, die bijvoorbeeld Edsger Dijkstra heeft gewonnen.
Dat is een onderscheiding van even groot gewicht als de Nobel Prijs
ook al ziet niet iedereen het belang daarvan."
Schandelijke ondankbaarheid
Met veel emotie herinnert David Harel aan het leven en het lot
van Alan Turing. De briljante jonge geleerde bedacht volledig
theoretisch hoe een machine zou kunnen bestaan die elke
rekenexercitie kon volbrengen. Vervolgens deed hij pogingen om een
model van zo'n machine feitelijk te ontwerpen en te bouwen. Met de
eerste typen daarvan kon hij een historische prestatie leveren.
Turings machine was de basis voor het beroemde 'Enigma-geheim'
uit de Tweede Wereldoorlog. Met zijn rekenwerk konden de Britten de
codes van de Nazi oorlogsmachine breken en mede daardoor konden
Winston Churchill en zijn volk alleen standhouden. Dit geheim is
ook decennia na 1945 nooit naar buiten gekomen.
De westerse bondgenoten hebben de jonge computergeleerde niet
erg gul bedankt voor zijn onmisbare bijdragen aan de overwinning.
"What happened to Alan Turing is outrageous. The ingratitude of
British society is shameful." In het begin van de jaren vijftig
heeft Turing zelfmoord gepleegd, omdat hij als homoseksueel geen
leven had. "Het is verschrikkelijk dat een wetenschapper als hij zo
vervolgd werd. Het doet denken aan wat Galileo overkwam."
"Het 'Turing Year 2012' is maar een bescheiden gebaar om goed te
maken wat deze man overkwam. De wereld van de wetenschap eert hem
nu overal, ook in mijn land Israël. Dit jaar komen van mijn hand
drie verschillende boeken uit, dat heb ik bewust zo gewild."
Het zat allemaal in zijn hoofd
Het wezen van de betekenis van Alan Turings bijdrage aan de
wetenschap formuleert Harel in één zin. "It is the final touch in
the understanding of what can and cannot be computed." Turing kwam
met het inzicht dat alle computertalen en methoden altijd
equivalent zijn in wat zij kunnen. "Alles wat de grootste, meest
complexe supercomputer op aarde kan, dat kan jouw laptopje in
principe ook."
"Dat was een buitengewoon radicaal inzicht. De uitzonderlijke
robuustheid van dit inzicht legt de basis aan alles wat wij nu met
computers en dergelijke aan rekenwerk doen. Alan Turing zag dit al
in 1936, toen er nog nooit een computer was gebouwd. Het zat
allemaal in zijn hoofd."
Het geniale idee was dat de computer in Turings hoofd meteen
universeel werkte. "En dus kon hij op die basis machines ontwerpen
die alle denkbare rekenexercities zouden kunnen doen. Die werden
ook meteen de 'Turing-machines' genoemd. John von Neumann heeft
daar vervolgens de eerste 'echte' computers van gemaakt."
Harel wijst daarom op een uitzonderlijk fenomeen. "Zelfs als we
straks de quantumcomputer kunnen bouwen dan nog zou deze niet
anders zijn dan die universele opzet uit het hoofd van Alan Turing.
Zo'n quantumcomputer zou alleen ongelooflijk veel sneller zijn. Die
grotere snelheid is natuurlijk een revolutionair idee, maar
uiteindelijk van een secundaire orde ten opzichte van de kernidee
van Turing."
Dat met de vondst van het Delftse team rond Leo Kouwenhoven met hun Majorana deeltje deze
computer dichter bij lijkt te komen dan ooit gedacht, vindt ook
Harel een opwindende gedachte. Maar ook dit nieuwe feit doet voor
hem niets af aan het fundamentele genie van Alan Turing. "It was
the foundation of the foundation of computer sciences."
Patronen in de biologie
Stel nu dat Alan Turing een gelukkiger leven had kunnen leiden
en een bejaarde professor in zijn vak was geworden, wat denkt David
Harel over de ontwikkeling van diens denken en wetenschappelijk
werken? Als hij tot in de tachtig had geleefd
dan had Turing tot in de jaren 90 van de 20ste eeuw kunnen
bijdragen aan de revoluties in de wetenschap.
"Hij had ongetwijfeld veel meer gedaan aan de ontwikkeling van
de biologie. Aan het eind van zijn leven was hij al erg bezig met
het mathematisch analyseren van biologische patronen. Ik denk dat
we dan vandaag misschien wel 20 jaar verder waren met de
ontwikkeling op dit gebied dan we nu zijn." Harel zelf is even zeer
begrepen door de biologische toepassingskanten van computer
sciences. "Het analyseren van groeipatronen in de biologie is een
enorm veld. Denkt u maar eens aan het ontstaan van tumoren of de
werking van de alvleesklier."
De Israëlische geleerde geeft in dat verband een nadrukkelijk
persoonlijke toekomstverwachting en zegt: "Computer sciences will
become central to all sciences of the 21st century. As important as
the role of mathematics and physics in the 20th century." Hij
voorspelt dat binnen 15 jaar een bioloog net zo veel zou weten van
computer sciences als een computer scientist zelf. De door
dataverwerkingen en rekenmechanismen veranderde biochemie zal op
deze manier het centrale wetenschappelijke gebeuren worden van deze
eeuw, zo stelt hij met nadruk.
Deze verwachting maakt nu al nieuwsgierig naar het volgende
Turing Jaar, 2112. Wat zal dan het gezicht van de wetenschap zijn?
Hoe ziet de technologie van straks eruit? Harel begint met een
citaat. "U weet er is een grote Joodse wijsheid die zegt 'De gave
der profetie is gegeven aan dwazen'."
"Ik ga dus geen voorspellingen doen, maar er is wel iets waar ik
erg op hoop. U moet eerst even met mij naar dit filmpje gaan
kijken."
VIDEO
"Wat u ziet, is hoe de embryo van een worm van 2 cellen groeit
naar een bijna volledig diertje vlak voor de geboorte. Dit is nog
maar het begin. Binnen enkele jaren kunnen we in veel groter detail
het hele patroon van de groei van die cellen en dat wezen in een
model simuleren. Dan kunnen wij daarna wijzigingen aanbrengen in
dat groeipatroon en eigenschappen, DNA en dergelijke,
veranderen."
Wat begint met een klein model van een wezen als zo'n worm zou
Harel willen zien ontwikkelen naar een compleet full-size
realistisch en bewerkbaar model van een menselijk wezen. Dit kan
alleen via zeer complexe "deep computer science methods". Harel wil
op deze manier zowel het opsporen als het voorkomen en genezen van
ziekten met behulp van virtuele organismen mogelijk gaan maken.
Netanyahu als Nobel winnaar
Naast de visionair Harel in de wetenschap is er de idealist
Harel in de wereldpolitiek. In Israël is hij een van de meest
vooraanstaande intellectuelen die onophoudelijk pleit voor een
vrede met de buren. "Vrede kan alleen als je alle twee een
overeenkomst wilt sluiten. Ik steek tegenwoordig zo'n 20% van
mijn tijd in het beïnvloeden van ons denken over het vredesproces.
Daar heb je vaak heel andere talenten voor nodig dan in het
laboratorium. Boven alles 'a thick skin'. Want als je als
wetenschapper met feiten en argumenten wilt komen dan klinkt het
gauw het verwijt dat je een wereldvreemde intellectueel bent."
"Ik heb met collega's geprobeerd de vooronderstellingen te
ontnuchteren die onder het conflict met de Palestijnen zitten. We
hebben een poll laten houden met de vraag waar de Israeli en de
Palestijnen het meest voor vrezen bij de ander. U weet wel: 'Zij
willen ons allemaal de zee in drijven' en 'Zij willen ons allemaal
uit ons land gooien naar Jordanië'. Toen hebben we gevraagd of de
burgers een vredesovereenkomst zouden durven doorzetten als zij
ervan overtuigd waren gemaakt, dat die vrees ongegrond is. 83% van
de Israëli zei 'Ja'.
Van de rechtse aanhang van Premier Netanyahu zei maar liefst 76%
'Ja'. Wat wij dus moeten doen aan beide kanten van de grens is de
vrees wegnemen. Daar kan de rest van de wereld, Europa, President
Obama en veel anderen bij helpen. Daar is ook druk op beide
partijen voor nodig."
Het in stand houden van die vrees vindt Harel dan ook het ergste
dat zijn land bedreigt. Hij laat merken dat hij weet dat in de
Nederlandse politiek mensen zich de grote vrienden van Israël
noemen en pleiten voor het verjagen van de Palestijnen naar
Jordanië, omdat dit tenslotte al een Palestijnse staat zou zijn.
"Zulke vrienden van Israël zijn niet mijn vrienden. Ik vind ze ook
geen vrienden van Israël omdat zij met die gedachte niet de vrede
tussen twee volkeren en het vinden van een goede oplossing dienen,
maar de angst overeind houden."
Met de nodige ironie vertelt Harel over een recent artikel van
zijn hand waar hij een hoop commotie mee veroorzaakte. Het ging
over de Nobel Prijs die een collega had gewonnen en de vraag wie de
volgende Israëlische geleerde zou zijn die in Stockholm zou worden
onderscheiden. Harel wees er in dat stuk nog maar eens op dat hij
en zijn vakgenoten er sowieso nooit een zouden krijgen, net zoals
Alan Turing.
"Ik schreef toen dat ik wel wist wie een hele grote kans maakte
de volgende Nobelprijs winnaar uit Israel te zijn. Daarvoor hoefde
hij maar een ding te doen: 'Be bold!' Het is mijn gebed dat die
volgende winnaar Benjamin Netanyahu is. Hij zal hem ook krijgen,
als hij doet wat hij moet doen - zoals De Gaulle, zoals Churchill
dat deden - en dat is een gewaagde, moedige stap zetten. Ik moet
politiek weinig van Netanyahu hebben maar de dag dat hij zo die
Nobel Prijs wint, zal ik hem prijzen als een held."
Lekker onverantwoordelijk zijn
De wetenschapper heeft voor zijn wereld een grote
verantwoordelijkheid. Vanuit dat besef werkt en leeft David Harel.
Maar een van de dingen waarin Alan Turing hem tot de dag van
vandaag net zo goed inspireert is af en toe het omgekeerde
durven. Zo kan Harel vurig vertellen over experimenten om de
reukzin technologisch te kopiëren, want bij vakantiefoto's en
filmpjes zouden wij toch eigenlijk ook de geur van zo'n
specerijenmarkt in de Provence meteen moeten kunnen ruiken. "Ik
weet het, dit zegt veel over mijn neiging tot een 'irresponsible
spreading of interests'."
"Ik krijg dan ook wel eens het verwijt 'You spread your butter
thin.' Dat moet dan maar. Ik doe zoiets net als Alan Turing dat
deed. Natuurlijk zou ik met mijn wetenschappelijk werk me moeten
concentreren op één groot ding, maar ik ben bang dat ik me dan dood
verveel."