• A
  • A
  • Nog een keer Dijkgraaf

    - Robbert Dijkgraaf is geridderd bij zijn afscheid van de KNAW. En deed nog een keer een hartstochtelijk pleidooi voor slim investeren in een slim land. "Ik zou willen zeggen: dames en heren politici, hoeveel bewijs verlangt u nog?"

    Dijkgraaf legde een verband tussen de perikelen van de Eurolanden en de manier waarop sommigen de crisis weten te doorstaan. Hoe vooruitziender hun kennisbeleid, hoe succesvoller hun overleving, zo blijkt. Die constatering maakte de scheidend Akademie President bijna een beetje bitter. Bijna.

    "Het is zuur te constateren dat de landen die we de afgelopen jaren zo vaak ten voorbeeld hebben gesteld vanwege hun inspirerende kennisbeleid - Zweden, Denemarken, Finland en met name Duitsland - niet alleen sterker uit de financiële crisis van 2008 zijn gekomen, maar zich ook in de huidige eurocrisis positief weten te onderscheiden. Ik zou willen zeggen: dames en heren politici, hoeveel bewijs verlangt u nog?"

    Kleur buiten de lijntjes

    In zijn laatste jaarrede heeft Robbert Dijkgraaf -zoals verwacht- vele mooie en treffende gedachten en raadgevingen verwerkt. Hij begon met de spannendste overgang in de wetenschap van dit momnt. Nee, niet de zijne, maar die van de planeet Venus vannacht. 

    Tussen de vele dingen die doordenking waard waren, was deze gedachte voor de jnge wetenschapper en student misschien wel de mooiste: "Ik heb de afgelopen jaren het voorrecht gehad met vele jonge onderzoekers te mogen discussiëren over hun dromen en frustraties. Mijn advies aan hen was om altijd een open geest te houden."

    "Geef het toeval een kans. Kleur buiten de lijntjes. Verras jezelf. Denk groot. Maar bovenal: neem advies van ouderen niet al te serieus en volg je hart."

    Je eigen trilling

    "Jij bent de enige die kan ontdekken waar jouw niche in de wetenschap ligt. De menselijke geest is een fijn afgestemd muziekinstrument dat slechts op bepaalde tonen resoneert. Ga op zoek naar je eigen trilling."

    "Nobelprijswinnaar Frank Wilczek ontdekte als 21-jarige student hoe quarks in een kerndeeltje bij elkaar worden gehouden. Toen hem onlangs gevraagd werd zijn levensfilosofie in drie woorden samen te vatten, was zijn gevatte antwoord: "Speel, denk, herhaal." Het is inderdaad deze eindeloze cyclus van verbeelding en concentratie, van divergentie en convergentie, van spelen en denken, die het ritme van de wetenschap bepaalt."

    U leest hier het vraaggesprek van ScienceGuide met Frank Wilczek over zijn fascinatie met de vraag 'wie gaat Einsteins werk afmaken?'