"De uitdaging van het
Indiase hoger onderwijs is groot en divers. India kent
excellente universiteiten. Hun alumni zijn verzekerd van een baan
in binnen- of buitenland. Tegelijkertijd is dat maar het topje van
de ijsberg. Een groot deel van de universitaire programma's voldoet
niet aan de behoefte van het bedrijfsleven, omdat de inhoud te
weinig relevant is of omdat gebruikt wordt gemaakt van ouderwetse
onderwijsmethoden die niet de juiste vaardigheden bijbrengen.
Amper MBO en HBO in India
Veel universitair opgeleiden vinden geen passend werk en moeten
aanzienlijk beneden hun niveau werken. Dit is niet alleen
dramatisch voor de betrokkenen zelf maar zeker ook voor de Indiase
economie.
Het opleidingsniveau van de arbeidspopulatie is immers een
belangrijke voorwaarde voor de verdere ontwikkeling van de
economie. Hierbij moet bedacht worden dat het aantal jongeren dat
in India de hele schoolcarrière doorloopt van basisschool,
voorgezet onderwijs en universitair onderwijs zeer beperkt is en
dat er in India nauwelijks zoiets bestaat als een MBO en HBO
(vocational education).
Overigens verschilt het aantal kinderen dat de basisschool
afrondt al aanzienlijk per staat en dat geldt al helemaal voor het
voortgezet onderwijs. Bovendien kan men zich afvragen in welke mate
de kinderen die wel de hele basisschool doorlopen echt onderwijs
hebben genoten, ook daarin bestaan grote verschillen. Er is dus een
aanzienlijke onderbenutting van het menselijk potentieel en er is
dus zowel een kwalitatief als een kwantitatief gat tussen vraag en
aanbod.
Gat tussen vraag en aanbod
Maatregelen zijn dus nodig om te bevorderen dat kinderen naar de
basisschool en het voortgezet onderwijs gaan en te zorgen dat daar
ook goed onderwijs wordt aangeboden. Daarnaast is het noodzakelijk
om het post-secundair onderwijslandschap te verbreden. Natuurlijk
moeten de universiteiten hun programma's beter afstemmen op de
behoeften van de economie, zowel qua inhoud als vaardigheden, maar
daarnaast moeten ook MBO en HBO achtige opleidingen worden
ingericht.
De Indiase overheid is zich bewust van het gat tussen vraag en
aanbod op de arbeidsmarkt. Tegelijkertijd wordt de inhoud van het
universitair onderwijs behoorlijk centraal bepaald. Daardoor is de
flexibiliteit om daadwerkelijk op de vraag in te spelen beperkt.
Private universiteiten (al dan niet als zodanig erkend) spelen
hierop in.
Flexibiliseren en decentraliseren
Zij komen vaak met praktische opleidingen op de markt.
Opleidingen die zowel MBO, HBO of eventueel academisch zijn. Net
als in veel opkomende economieën is ook 'distance education'
populair, vaak in combinatie met lokale lessen en
praktijkonderwijs. De verspreiding ervan in India is aanzienlijk.
Per saldo bieden private onderwijsinstellingen aanzienlijk meer
beroepsopleidingen aan dan de overheid.
De Indiase overheid zou vooral moeten inzetten op
decentralisatie en flexibilisering van het hoger onderwijs. Dit zou
ook de complexiteit van de besturing en het benodigde
veranderingsproces reduceren. De overheid zou veel sterker de rol
van kwaliteitsbewaker moeten vervullen, zonder precies te willen
voorschrijven wat gedoceerd wordt."
Prof. dr. Frits van Merode, former scientific director of
Maastricht University India Institute, Professor of Logistics and
Operations Management in Health Care and Dean of Sciences,
Maastricht University