Het is al langere tijd bekend dat een kunstmatig opgewekt
zuurstoftekort (ischemisch preconditioneren, IPC) in bijvoorbeeld
een arm, de schade aan de hartspier na een hartinfarct vermindert.
Werkt dit ook om de spierafbraak na extreme krachtinspanning te
verminderen? Dat vroeg dr. Dick Thijssen, bewegingswetenschapper
aan het UMC St Radboud en de Liverpool John Moores University zich
af.
5 kilometer 34 seconden sneller
Na gunstige eerste experimenten zette Thijssen met subsidie van
de koepel van Engelse sportbonden een wetenschappelijk verantwoorde
studie op om het effect van kunstmatig opgewekt zuurstoftekort op
een sportprestatie te bepalen.
Bij dertien goed getrainde vrijwilligers werd vier maal
gedurende vijf minuten de bloedtoevoer naar de benen één voor één
afgesloten. Daarna moesten ze zo snel mogelijk vijf kilometer
hardlopen. Hun tijd werd vergeleken met de tijd die ze liepen
zonder IPC. De uitkomst was dat de vrijwilligers de afstand
gemiddeld 34 seconden sneller aflegden. Dat komt neer op een
verbetering van 2,3 procent.
Niet alleen de langeafstandlopers blijken baat te hebben bij de
techniek met zuurstoftekorten. Ook bij sprintende rugbyspelers en
zwemmers werden betere prestaties aangetoond. Uit vervolgonderzoek
is gebleken, dat bij een duurinspanning na IPC de spieren minder
verzuren dan na dezelfde inspanning zonder IPC. Het is nog niet
duidelijk of er zich minder melkzuur vormt, of dat het melkzuur
sneller wordt afgebroken.
Techniek nog onvoldoende ontwikkeld
IPC is, mits onder deskundige begeleiding toegepast, geen
gevaarlijk techniek; het is vergelijkbaar met het afbinden van de
arm voor een bloeddrukmeting. Toch raadt Thijssen af om er zelf mee
te gaan experimenteren. "De techniek is nog onvoldoende
uitontwikkeld. Bovendien is het schadelijk om een lichaamsdeel te
lang af te binden." Opletten deze Olympische Spelen dus op atleten
met afgebonden benen en armen.