Lieteke van Vucht Tijssen zat in de jaren '90 in het CvB van de
Universiteit Utrecht. Daar trok zij onder meer de
vernieuwingsactiviteiten die het universitair onderwijs eenzelfde
gewicht en aandacht moeten geven als van nature aan het onderzoek
werden gegeven. Na de UU bekleedde zij ook na haar pensionering
vele bestuurlijke functies, onder meer bij UNESCO. Bij de HAN zal
zij als interimbestuurder de portefeuilles onderwijs en ICT op zich
nemen.
Bij Inholland was het haar opdracht de murw geslagen
onderwijsmensen binnen de hogeschool weer richting te geven en
trots op hun vak. Dat deed zij met zoveel elan en wijsheid, dat zij
vorig jaar 'uit het niets' op 2 op de ScienceGuide Top 10
verscheen. Doekle Terpstra zei daarover: "Zij zegt dat altijd heel
scherp: 'Wij gaan deze hogeschool WHW-proof maken'. Dat was voor
mij een eye-opener in de voorbije maanden. Je moet heel anders
durven denken over de wet. De WHW is geen belasting of beperkend
instrument dat van bovenaf wordt opgelegd, maar de norm. Die neem
je serieus, een norm accepteer je."
Ophouden met vechten
Als gasthoofdredacteur van ScienceGuide analyseerde zij nota
bene de beleidsvisie van de HAN-voorzitter voor de langere termijn.
Van Vucht Tijssen herkende zich sterk in de afwegingen die Ron
Bormans -nu min of meer haar voorganger- maakte. "We zijn nu onder
meer bezig met het veranderen in hoe we ons opstellen ten aanzien
van onze collega's in het HBO. We moeten ophouden met elkaar
onderling naar het leven te staan."
Inholland had volgens Van Vucht Tijssen eigenlijk een nogal
algemeen profiel. "Daardoor sloten we eigenlijk nergens echt goed
aan op wat in de regio of stad het meest nodig zou zijn. We willen
meer verbinding zoeken op het gebied van economische
ontwikkeling."
Straf voor moed
Zij wees er ook op dat sommige opleidingen de investeringen die
gedaan werden naar kwaliteit en capaciteit soms moeilijk kunnen
waarmaken, ook op de langere termijn. De keuze van Bormans om in
zijn beleid ten aanzien van het HBO-assortiment te stoppen met
aanbieden van bepaalde opleidingen vond ze daarom moedig.
"Als een opleiding echt niet gaat, dan vind ik het ook eigenlijk
niet verantwoord om daar mee door te gaan. Dat gaat ten koste van
de studenten van opleidingen waar wel perspectief in zit."
Als de HAN, Inholland of andere hogescholen en universiteiten
zo'n stap durven zetten, dan blijken er alleen de nodige obstakels
te zijn. Niet in de praktijk, maar bij OCW. "Ik moet toch even naar
de bewindslieden duidelijk signaleren hoe ingewikkeld de
regelgeving dan is. Het overdragen van een opleiding of het
sluiten ervan bij een taakverdeling is duur, wordt zeer ingewikkeld
gemaakt. Zoiets gaat op een zodanige manier dat het in ieder geval
niet aangemoedigd wordt. Een dapper besluit wordt daardoor
feitelijk bestraft."
Mopperaars zoek je op
Over de mopperende docenten waar columnist Lodewijk Berkhout
over schreef, was zeer even duidelijk als speels. "Ik ga naar ze
toe", vertelde Lieteke van Vucht Tijssen. Mopperende docenten waren
haar ook op Inholland niet onbekend. "Ze komen ook met hun klachten
bij ons. We bespreken met elkaar wat er aan de hand is. Ik noem
specifiek de roostering hier, dat is altijd een punt van zorg is.
We zijn druk bezig om dat beter in te richten, want het is één van
de grootste 'dissatisfiers' voor docenten. Het systeem moet goed
ingevuld zijn."
Van Vucht Tijssen ziet in deze discussie de voortdurende strijd
tussen docenten en het management waar zij zelf deel van uitmaakt.
"Wij zijn dan weer boos op docenten die hun cijfers niet op tijd
inleveren, terwijl zij zich beklagen over hoe het systeem in elkaar
zit en waar ze alles kunnen vinden. Dus niet alleen de collegezaal
is wel eens ' een sofa' - zoals Lodewijk Berkhout puntig schrijft -
ook mijn kamer is dat af en toe. Daarom is het maar goed dat we met
elkaar het gesprek blijven aan gaan."