Naast lachen, moesten de 481 proefpersonen ook boos, blij,
verdrietig, verrast en angstig kijken voor de camera. Bepaalde
karakteristieken, zoals de snelheid waarmee de mondhoeken omhoog
gaan, werden geanalyseerd. Die kennis is te gebruiken voor
computers die leeftijden raden, emoties herkennen en menselijk
gedrag analyseren.
Software raadt beter dan de mens
De onderzoekers vroegen de proefpersonen ook om te kijken naar
beelden van andere proefpersonen. Ze moesten inschatten hoe oud die
mensen zijn en aangeven hoe aantrekkelijk ze deze mensen vonden.
Ook werd hen gevraagd om karaktereigenschappen in te
schatten: is de persoon een behulpzaam type, of is hij misschien
verliefd?
Met alle verzamelde gegevens konden de onderzoekers software
ontwikkelen die de leeftijd van mensen kan schatten. De software
houdt daarbij rekening met het feit of iemand blij, verdrietig of
boos is, en stelt aan de hand daarvan de schatting bij. De software
blijkt iets beter in het schatten van leeftijden dan mensen: wij
zitten er gemiddeld zeven jaar naast bij het schatten en de
computer maar zes jaar.
Lachen in NEMO
Uit het onderzoek van Gevers en Salah blijkt ook dat je er
jonger uitziet als je lacht, maar alleen als je ouder bent dan
veertig. Als je jonger dan veertig bent, kun je beter neutraal
kijken als je jong wilt overkomen. Gevers doet al enkele jaren
onderzoek naar digitale gezichtsherkenning. In 2007 ontving de
wetenschapper voor zijn baanbrekende werk nog een Vici-subsidie van
NWO.
De lach-database is tot stand gekomen in het kader van
NEMO-project Science Live,
mogelijk gemaakt door NWO en KNAW. Dit stelt wetenschappers in
staat hun onderzoek in het Amsterdamse Science Center NEMO uit te
voeren. De lach-database werd in het voorjaar van 2011 in NEMO
gevormd. De spontane én geposeerde lachen zijn hier allemaal terug te
kijken.