Na de volledige verlamming in het overleg van de HO-specialisten met staatssecretaris Zijlstra werd aangekondigd, dat men op dinsdag a.s. een nader debat zou voeren, nu met de hele Kamer. Maar de vraag rees al snel:'een debat waarover?' De staatssecretaris leek niet genegen zelf met constructieve alternatieven te komen en de Kamermeerderheid vond geen uitweg.

Zelfkastijding

Twee oppositiepartijen bleken vervolgens ook geen zin te hebben in een herhalingsoefening met een hoop vruchteloze verontwaardiging. PvdA en SP hebben vrijdag een initiatiefwet ingediend om "de gehate boete" op te doen schorten. Zij willen dus geen debat om het debat, maar een snelle parlementaire afhandeling door de nieuwe Kamer, na 12 september.

De Kunduz-fracties zagen nu ook geen brood meer in een vervolgdiscussie. Ten eerste zijn zij het onderling niet eens geworden over een haalbaar alternatief. Een dergelijk debat zou alleen maar een vrijwillige herhaling van de zelfkastijding van hun onmacht en gebrek aan bestuurlijke helderheid zijn.

Begrijpelijke blikvernauwing

Bovendien zagen CDA, D66 en GroenLinks nog iets in het verschiet. De VVD en de staatssecretaris zouden hun 'Verdonkiaanse' opstelling tijdens het overleg op donderdag simpelweg herhalen en dat zou een uiteindelijke, nuchtere oplossing ook niet dichterbij brengen. Eerder het omgekeerde na 12 september. 

Daarbij speelt nog iets. De partijen van het redelijke midden beseffen dat zij na de verkiezingen elkaar weleens heel erg nodig konden hebben. Het heeft dan weinig zin om op een politiek zijdelingspunt - als de langstudeerboete - een enorme fuzz te gaan maken en straks noodzakelijke partners nodeloos te vernederen.

De strijd tegen 'de flanken' verhoogt bij hen het besef van de urgency van doordacht en bindend optreden. De staatssecrettaris leek nog niet zo ver, maar die is ook campagneleider en dat zorgt in de hete fase van de verkiezingsstrijd altijd voor wat blikvernauwing. Men begrijpt dat in het Haagse wel en laat het er daarom nu maar even bij.