• A
  • A
  • Wie wordt het?

    - Wie volgt Marja van Bijsterveldt op? En wie Halbe Zijlstra? ScienceGuide luisterde rond in Den Haag en op de burelen van de partijen en pundits. Waarom D66 weer niet OCW krijgt. Waarom continuïteit de verrassing kan blijken. Of de coup d’état van Chris Buijink. Of de triomf van BON.

    De ministerspost van OCW wordt vaak in de allerlaatste ronde van het formatiespel toebedeeld. De onderhandelaars spelen die kaart graag eerst een ander toe. Niet uit menslievendheid of de gunfactor. Maar omwille van de sores die deze post oplevert.

    Je mag als minister veel geld beheren en dus veel inleveren bij tegenslag. 'Moge u leven in boeiende tijden', is niet voor niets een antieke Chinese vloek. Je hebt bovendien een achterban die slim is en krachtig georganiseerd, vol betweterige schoolfrikken bij wie geen weldaad ooit genoeg is.

    Toch kan het dit keer anders lopen. OCW zou een echt spending department gaan worden, waar prioriteit aan investeren mogelijk kan zijn. Zoals EU-topman Robert Jan Smits in zijn gesprek met ScienceGuide zegt:  "Het snelst herstellen landen die voortdurend zijn blijven investeren in onderzoek, innovatie en ontwikkeling. Landen die mooie woorden ook vertalen in geld, hoe lastig dat ook is. Duitsland, Zweden, Finland, iedereen kent het rijtje landen dat hier werk van maakt en slaagt."

    Hamer? Asscher?

    Welke mensen zouden nu in de startblokken staan voor de ministerspost of die van staatssecretaris? Bij de PvdA zou het voor de hand liggen, dat - vanuit een oogpunt van historische rechtvaardigheid - Mariëtte Hamer van 'de motie-Hamer' nu minister van OCW wordt.

    Maar politiek kent zelden rechtvaardigheid en zij lijkt veeleer de onmisbare zware kandidaat voor het ministerie van SZW. Maar Haagse insiders tippen haar minstens zo krachtig als de nieuwe Kamervoorzitter. Een terugkeer van Ronald Plasterk is niet waarschijnlijk. Zijn ambitie richt zich op Financiën en de ervaring op OCW was daartoe nuttig, maar geen verlokking tot een herhalingsoefening.

    Wie wel? Lodewijk Asscher is de naam die het meest valt. Dat zou kunnen als Samsom geen argwaan zou hebben na een uitnemende overwinning of een mogelijke concurrent liever uitschakelt door hem dichtbij te hebben.

    Halbe revisited? Marja? BON?

    Maar wat als de PvdA OCW bij de postenverdeling niet zou claimen of zou kwijtraken? De VVD heeft met Halbe Zijlstra een ingewerkte kandidaat, maar hij heeft al erg helder laten blijken liever de fractie te leiden als schildknaap en kroonprins van Rutte.

    Jan Anthonie Bruijn lijkt dit maal dan nog duidelijker een alternatief. Maar Mark Rutte zou het palet van zijn partij vast willen uitbreiden. Gerrit Zalm poogde dit eerder en kwam toen met Annette Nijs als de grote verrassingskandidaat. Iets voor Anne-Wil Lucas?

    Een CDA-minister is ook dit keer toch weer niet uit te sluiten, als die partij haar brugfunctie en meerderheidsverschaffer in de Senaat moet vervullen. Zelden in de historie zal deze partij zo weinig bewindslieden mogen leveren en dan is Keine Experimente à la Konrad Adenauer een wijs motto. Liever goed dan spectaculair.

    Ook zal het CDA willen koersen op het aanblijven van minister De Jager. Dan is een vrouw uit de meer 'sociale vleugel' een goede keus voor het evenwicht. Marja van Bijsterveldt zou dus heel wel een in een vierde achtereenvolgend kabinet als bewindsvrouw kunnen terugkeren.

    De rechtervleugel van de partij heeft nog een andere kaart in de mouw. Daar zou men zich de in de SP en PVV gewaardeerde VU-filosoof en BON-voorman Ad Verbrugge als staatssecretaris kunnen voorstellen. Als De Jager dus van zijn stoel verdreven wordt door Plasterk zou er nog een euroscepticus uit het WO in het kabinet kunnen komen.

    Onderwijspartij zonder minister

    D66 leek vooraf in vele regeercombinaties onvermijdelijk. De Onderwijspartij zou dus OCW claimen tegen elke prijs. Toch? Zo veel logica bezit de politiek echter zelden. Elke keer dat D66 de voorbije decennia haar prijs kon vragen voor deelname aan een kabinet vroeg en kreeg zij van alles, behalve OCW. Vice-premier Thom de Graaf - nu prominent onderwijsbehartiger - bedacht voor zichzelf zelfs liever een min of meer fictief ministerie dan dat hij op het machtige, omvangrijke OCW en in het Innovatieplatform het land zou bestieren.

    Noch onder 'Paars', noch onder Den Uyl, noch bij Van Agt II of tijdens Balkenende leverde D66 onderwijsbewindslieden van allure. Wel staatssecretarissen voor Cultuur als Nuis en Van der Laan. Nuis werd onvergetelijk door zijn onberaden bezuiniging op het HBO-kunstonderwijs. Een aanslag die door de combinatie Hamer/Eurlings in de Kamer werd gekielhaald tijdens het tweede paarse kabinet, ten koste van het humeur van PvdA-staatssecretaris Rick van der Ploeg.

    Zal D66 in een Paars-3 dit maal de empirie der verwachtingen loochenstraffen met een krachtige visionair als vice-premier op OCW? Paul Schnabel loopt zich in elk geval opzichtig warm. Maar deze heeft weinig politiek-bestuurlijke ervaring en op die post is dat wel een pre. De naam Rinnooy Kan zingt ook rond, maar erg vernieuwend is dat niet meer.

    Voor het HO-beleid ligt Frans van Vught eigenlijk voor de hand, ook omdat in 2014 zijn Brusselse 'beschermheer' Jose Manuel Barroso terugkeert naar Lissabon. Onderschat worden de kansen van de in D66 politiek-bestuurlijk wel ervaren Hanze-voorzitter Henk Pijlman. Dat zijn hogeschool het predikaat 'excellent' van Van Vught kreeg, kan alleen maar helpen.

    Overleeft OCW überhaupt?

    Maar wat gaat de nieuwe minister eigenlijk doen? Velen in Den Haag verwachten een soort 'staatsgreep' in de kennissector vanuit EL&I, aangevoerd door de SG, de geverseerde social media kampioen Chris Buijink. Die werd in 2010 nog gesmoord in een compromis tussen Rutte en Verhagen, om Zijlstra's portefeuille niet helemaal uit te kleden.

    Nu zou een minister op OCW wellicht toch genoegen moeten nemen met een gereduceerd pakket, waarin eigenlijk alleen het jeugdonderwijs overblijft. Zeker als op EL&I opnieuw een vice-premier zou komen en deze een zwaar accent op haar of zijn rol als 'tsaar voor de innovatie en groei' zal willen leggen.

    De facto zou een departement van OC overblijven, als Bernard Wientjes zijn zin krijgt. Bij zowel een linkse als een midden-coalitie is dit alles behalve ondenkbaar. D66 zou bijvoorbeeld op dat nieuwe EL&I een zich profilerende vice-MP kunnen willen zetten, een Hans Wijers the Sequel. Opnieuw een reden dus om te vermoeden dat OCW opnieuw geen minister uit de Onderwijspartij zou ontvangen?