• A
  • A
  • Einde aan opleidingsaccreditaties?

    - Geen opleidingsaccreditatie meer, ook in Nederland? Volgens Ann Demeulemeester van de NVAO “rijpen de geesten” daar nu voor. Minister Bussemaker zou al wel willen, maar “in Nederland redeneert men: vertrouwen moet je verdienen.” Een Vlaams studentenblad opent een Hollandse deur.

    Aan het Vlaamse studentenblad ‘De Moeial’ heeft vicevoorzitter van de borgingsorganisatie Ann Demeulemeester een interview gegeven over de eventuele opschorting van de opleidingsaccreditaties in Vlaanderen. Daar is na de bezuinigingsronde in het hoger onderwijs van het nieuwe kabinet en minister Crevits een discussie ontstaan of er met minder geld ook minder controle moet zijn. Vanuit die actuele dialoog in Vlaanderen reflecteert zij ook op de discussie in Nederland en stelt onder meer vast dat ook hier de geesten rijpen voor de afschaffing van de opleidingsaccreditaties.

    Het beeld kantelt

    Demeulemeester geeft te kennen dat er in Nederland nog veel gehecht werd aan opleidingsaccreditaties, maar dat dit beeld nu kantelt. “Hun eerste reacties [op de Vlaamse ontwikkeling, red.] waren eerder afwijzend. Zij hechten veel belang aan de opleidingsvisitaties, al rijpen de geesten er nu tevens voor een instellingsaccreditatie. Minister van Onderwijs Jet Bussemaker (PvdA) staat daar alleszins voor open. Mogelijk starten er binnenkort pilots.”

    Ook duidt zij het verschil tussen de twee landen en de opties die nu voorliggen.  Een ‘ITK ’zoals we die in Nederland kennen, is namelijk iets anders is dan een ‘instellingsaccreditatie’ van Vlaamse snit. “Anders dan straks in Vlaanderen is die toets niet verplicht. Nederland kent eigenlijk twee systemen: ofwel kiest een instelling voor de uitgebreide set van louter opleidingsaccreditaties, ofwel voor een instellingstoets met een veel beperktere opleidingsaccreditatie. Mocht de instellingsaccreditatie doorgaan, dan zijn er dus drie mogelijkheden: instellingsaccreditatie, de combinatie instellingstoets met opleidingsaccreditatie of de uitgebreide set van opleidingsaccreditaties.”

    Deze varianten zijn typisch Nederlands, volgens Demeulemeester, omdat in ons land maatwerk meer voorop staat. “Het is daar maar normaal dat instellingen kunnen kiezen welke vorm van kwaliteitscontrole het best bij hen past. Er zijn zelfs instellingen die zowel kiezen voor een toets als voor de uitgebreide opleidingsvisitatie.”

    Schandalen in Holland

    Ook constateert het NVAO-bestuurslid dat Nederland veel meer controle kent dan in Vlaanderen. “Vergeet niet: de controle is daar stringenter dan hier. Je hebt er ook nog de inspecties en reviewcommissies die doelstellingen nagaan zoals het studierendement. Ze controleren meer dan in Vlaanderen.”

    Maar dat deze controle zo streng is, heeft zijn redenen. Deels is dit het gevolg van een aantal incidenten, zoals onlangs nog bij de geesteswetenschappen waar veel opleidingen onvoldoende aan de maat bleken te zijn. “In Nederland heeft men dan ook een paar schandalen achter de rug. Eind juni nog kregen 26 van de 212 opleidingen in de geesteswetenschappen een onvoldoende. Dat was een groot onderwerp in de kranten. Er was zelfs een parlementair debat over. In Vlaanderen, daarentegen, is er eigenlijk onvoldoende media-aandacht voor opleidingsvisitaties. Het vertrouwen in de instellingen is in Vlaanderen ook groter. In Nederland redeneert men: vertrouwen moet je verdienen.”