Sarkozy trekt HO-hervorming zélf

Nieuws | de redactie
27 juni 2007 | 'Après l'Europe, les universités'. Onder dat motto zet president Sarkozy zijn hervormingsagenda met panache voort. Nog in de zomer -mede om studentenprotest primair op de stranden op te vangen?- wil hij een soort HOAK à la française doorzetten. Autonomie à la carte is daarvan de kern. De nieuwe HO-minister Valérie Pécresse wordt door de president direct aangestuurd. 

Hij ontving maandag zelf de universiteitspresidentenvereniging en gisteren de vakbonden en Franse varianten van LSVb en ISO. Sarkozy gaf aan dat hij met ‘heel mijn energie’ de hervormingen zou doorzetten. Een week uitstel van de eerste bespreking van het wetsvoorstel in de ministerrad was hem dat nog wel waard. “La plus importante de la législature” noemt premier Fillon de plannen van zijn chef.

De president stelt voor de governance en autonomie van de Franse HO-instellingen fundamenteel te veranderen. Zij mogen à la carte de eigen beleidsruimte kiezen op drie hoofdterreinen van hun beleid: begrotingsbeleid, HRM en beheer van gebouwen.  Sarkozy beoogt daarmee bewust een hoger onderwijs ‘à plusieures vitesses’, opdat diversiteit en profilering van universiteiten daarmee een impuls kan krijgen.

Of zoals hij zelf op zijn campagneblog vertelt:

“J’observe dans les classements internationaux que la première université française se trouve entre la 40e et la 50e place. Ce n’est pas admissible. Je veux d’abord donner des moyens physiques aux universités françaises. Je ne comprends pas que nous soyons le seul pays où les universités n’ont pas de campus dignes de ce nom, des logements pour les étudiants et des logements pour les chercheurs.

L’autonomie :
– c’est la liberté de recruter ses étudiants, notamment étrangers. Nous ne sommes pas condamnés à recruter des étudiants dont on ne veut nulle part ailleurs au monde ;
– c’est la liberté de recruter les meilleurs professeurs à travers le monde. Je veux que les chercheurs du monde entier viennent enseigner à nos étudiants dans nos universités ;
– c’est la liberté de définir des programmes de recherche et de passer des partenariats avec les entreprises pour que ces programmes soient en partie financés par elles. Que les étudiants qui étudient et qui ont un diplôme dans l’université puissent avoir la chance d’un emploi après ;
– c’est la liberté du financement. Tout ne doit pas être financé par le public. Il existe des fondations, des donateurs, des entreprises qui doivent pouvoir financer des universités comme dans toutes les grandes démocraties du monde ;
– c’est changer la gouvernance des universités. Que l’université dispose d’une équipe qui puisse la dynamiser, qui s’engage sur un projet pour qu’il soit mis en œuvre et que cette équipe soit sanctionnée si elle n’atteint pas ses objectifs. Voilà ce que je veux pour les universités françaises.”

Bij de governance breekt Sarkozy dan ook met een lang étatitisch verleden. De CvB-voorzitter krijgt veel meer eigen bevoegdheden. In plaats van zo’n 60 medebewindvoerders zullen er straks maar 20 anderen de Conseil vullen. Daarbij tenminste 7 onafhankelijke leden uit het bedrijfsleven en andere stakeholders en veel minder student- en docentvertegenwoordigers.

Selectie aan de poort komt ook op de agenda. Sarkozy wil 4 jaar na inschrijving op basis van het ‘bac’ een selectiemoment invoeren, voordat de student een masterfase in zou mogen treden. De Franse ‘VSNU’ is daar wel voor te vinden, maar de studentenbonden willen elke verwijzing naar selectiviteit uit te de wettekst zien te houden. De gesprekken worden voortgezet en erg vruchtbaar genoemd, maar alle partijen weten nu waar de president als een HO-TGV op af koerst.

Lukt hem dit niet, dan is de traditie in de Vijfde Republiek helder: premier Fillon valt in zijn zwaard. Hij weet hoe dat moet, want Chirac dwong hem als zijn jonge minister van Onderwijs als eens tot harakiri. Vanwege studentenprotesten. Steun vindt Sarkozy in soms onverwachte hoek. Mitterands topadviseur Jacques Attali moedigt hem in zijn blog aan zelfs nog een stuk verder te gaan en een soort  NVAO op te zetten: “Il faudrait aller beaucoup plus loin et charger une Agence Nationale d’évaluation, dotée de moyens conséquents, de réaliser des évaluations publiques régulières des enseignants, des équipements pédagogiques, des débouchés et des salaires des diplômés cinq ans après leur sortie . Cette agence irait même, sacrilège suprême, jusqu’à demander aux étudiants leur avis sur leurs professeurs!”







Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
«

ScienceGuide is bij wet verplicht je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies.

Lees hier over ons cookiebeleid en klik op OK om akkoord te gaan

OK