Vijf wijze lessen voor diversiteit

Nieuws | de redactie
13 april 2010 | Tijdens de Mix-In conferentie van INHolland en de VU gaf Dennis Holtschneider, de voorzitter van DePaul University te Chicago, vijf wijze lessen voor een goed diversiteitsbeleid. Wie is op uw instelling verantwoordelijk voor diversiteit? “If everybody is responsible, no one is responsible.”

1: Controversy brings opportunities foreducation

De universiteit is geen vredige en controversievrije zone, meentHoltschneider. En dat moet het ook blijven. Diversiteit kan dan weltot conflicten leiden. “I’ve learned to expect it, to never besuprised by it”, aldus de DePaul University-voorzitter. Hij vindtdat het juist de taak van de universiteit of hogeschool is om hiergebruik van te maken. “Controversy brings opportunities foreducation. It offers teacheable moments when conversations onimportant mathers can be fostered.”

Als er zich op DePaul University een controverse voordoet, zietHoltschneider dat als een kans de studenteniets bij te brengen over ‘civil discourse’. De universiteit moet decontroverse niet ontlopen of doen alsof deze er niet is, maar moetzich ermee bemoeien. DePaul organiseert dan snel een conferentiewaarin experts en geleerden over de controverse discussiëren. “Wemove swiftly to teach them about true human communication. We teachstudents how to discuss with different views of opinion withrespect and open mind. That’s how we turn issues in learningopportunities.”

 

2: Take responsibilityfor success

Het is niet voldoende om studenten uit diverseachterstandsgroepen actief te rekruteren, de universiteit moet ookverantwoordelijk nemen voor hun studiesucces. Holtschneider: “Ofcourse students themselves have the biggest responsibility, butuniversities have an important role too.” Zeker wanneer eenuniversiteit veel eerstegeneratiestudenten heeft, is het belangrijkom veel hulpprogramma’s aan te bieden.

Vooral in hun eerste jaar op de universiteit zijn studenten zeergebaat bij extra aandacht. Zo maakt DePaul gebruik vanmentorprogramma’s, waarbij oudere studenten gericht jongerestudenten helpen. DePaul heeft diverse maatschappelijk werkers opde loonlijst om studenten bij te staan als dat nodig is. Vooral dejongeren uit lagere sociale milieus zijn vaak “one family crisisaway from dropping out.”

De universiteit in Chicago biedt tevens vakinhoudelijkebijlessen aan, diverse cursussen (bijvoorbeeld time management enfinancial management), en taalklassen voor non-native Englishspeakers. Al deze extra vakken en klassen worden gratis aangeboden,zodat nieuwe studenten niet hoeven te struikelen over eenfinanciële drempel. Echter, al deze bijlessen zijn alleen gratis inde zomer, daarna moet iedere student het volle pond betalen. Zohoopt Holtschneider dat voordat het collegejaar begint, eventueleachterstanden al zijn weggewerkt.

Ook heeft DePaul het curriculum aangepast. Elke student isverplicht een vak te volgen over een niet-westerse cultuur. “Evenwhen they are studying math, students have to learn about Japanesehistory, for example. Students really like these courses andevaluate them highly. It’s a perfect way to broaden theirview.”Daarnaast biedt DePaul ook informatieve bijeenkomsten aanouders aan om ze te laten begrijpen waar hun kinderen mee bezigzijn, zorgt de universiteit ervoor dat de studentenorganisaties(die vaak op basis van etniciteit zijn ingericht) samenwerken endat hun bestuurders gezamenlijk leiderschapstrainingen krijgen.

Er moet ook iemand verantwoordelijk zijn voor hetdiversiteitsbeleid, zo besluit Holtschneider les 2. ” If everybodyis responsible, no one is responsible.” De vice-chanchellor vanDePaul heeft daarom één, zware, portefeuille: Diversity.

 

3: Survey, measure andreport

“If you care about diversity you have to survey, measure andreport.” Meten is weten. En zeker als je veel geld uitgeeft aannieuwe programma’s is het belangrijk om te weten of ze werken.”It’s the only way to improve your practice.”

Wat op DePaul tevens tot in detail wordt onderzocht zijn deredenen waarom iemand uitvalt. “We houden exit-talks met dedropouts”, vertelt Holtschneider. Deexitgesprekken verschaffen de universiteit belangrijke informatieover de studenten, over uitval, en over de effectiviteit van heteigen universiteitsbeleid en zwaktes daarin. Holtschneider: “Deexit-talks hebben ons laten merken dat de meeste studentenuitvallen wegens economische problemen. Dus niet omdat ze onze hogestandaard niet aankunnen of de studie inhoudelijk oforganisatorisch te lastig voor hen is. Dat komt natuurlijk ook welvoor, ‘but most often it’s about financial challenges’.”

 

4: Educate the stranger in your midst

Universiteiten en hogescholen moeten bewust zijn van debelangrijke rol die zij vervullen binnen het diversiteitvraagstuk.De emanciperende werking van de hoger onderwijsinstellingen reiktniet slechts tot de eigen campus en collegezalen, maar heeft ookeen grote invloed ver daarbuiten. Zo kan juiste informatie uitonafhankelijk onderzoek, maar ook kunst en literatuur, eensamenleving het vreemde leren kennen en leren begrijpen. Waar angstvoor het onbekende wordt aangewakkerd door desinformatie, kan eenuniversiteit of hogeschool helpen de angst weg te nemen, betoogtHoltschneider.

Maar het allerbelangrijkst is het opleiden van de’nieuwe’jongeren zelf. “To educate the stranger in your midst, thenew members in society, is the most transformative activity youundertake. Merely by teaching you undermine those who keepimmigrants from advancing in society. Each time you graduate astudent you build a new society.”

 

5: The best diversity strategy is highstandards

Kort maar krachtig betoogt Holtschneider tot slot: “The morestudents learn, the more graduate, the more they are ready forsociety. Make them learn hard.”

U leest het interview van ScienceGuide met DennisHoltschneider hier.

Meer over Mix-In, conference on diversity in highereducation, vindt u hier.


«
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
ScienceGuide is bij wet verplicht je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies.
Lees hier over ons cookiebeleid en klik op OK om akkoord te gaan
OK