Rel om memoires

Nieuws | de redactie
19 juli 2010 | Lord Mandelson, de roemruchte minister voor EZ, Kennis en Hoger Onderwijs onder Gordon Brown, schokt zijn partij en de media met zijn memoires, getiteld 'The Third Man'. Van zijn poging zijn goede naam nog een beetje te redden, gaan in elk geval enkele studenten profiteren.



De titel van Mandelson’s memoires vormt al een affront. Feitelijkstelt de omstreden Labour-politicus dat het succes van zijn partijvan de derde man afhing naast het duo Blair-Brown. Die derde man ishijzelf natuurlijk, de spindoctor par excellence van de Britsepolitiek. Mandelson was in elk geval een politicus die vaker uithet graf herrees dan Dracula.

Rumba of Rio

Onder Blair werd hij twee keer minister en moest hij twee keerplotseling opstappen vanwege een schandaal. Zijn bijnaam wasdan ook niet voor niets ‘The Prince of Darkness’. Nadat hij doorBrown in de adelstand geheven was -zodat hij vanuit het House ofLords voor een derde maal zitting kon nemen in deregering- werd zijn nieuwe bijnaam vaker gebruikt in de media:’Lord Rumba of Rio’.

In zijn memoires vertelt Mandelson ongeveer alles. Vooral GordonBrown moet er aan geloven. Hij wordt geportretteerd als eenmensenschuwe, door ambitie verteerde Schotse intellectueel, dienoch het karakter noch de communicatieve gaven bezat door alspremier succes te krijgen. Dat verhinderde niet dat Mandelson zijnadelijke titel aanvaardde om ’te komen helpen’. Brown haalde inzijn wanhoop namelijk zijn intieme vijand tot iedersverbijstering in het kabinet, terwijl men dacht dat deze in deEuropese Commissie in Brussel definitief opgebaard was.

Silver Tongue

Mandelson vertelt in ‘The Third Man’ ook genoeglijk over zijnontmoetingen met buitenlandse staatslieden [zie hier het tamelijk camp filmpje waarmeeLord Mandelson zijn memoires presenteert]. Nicolas Sarkozy lietzich twee uur lang via PowerPoint bijles geven over hoe Blairaan de hand van Mandelson alle verkiezingen won. Zijn commentaarwas: “Superbe! Nu ik de strategisch adviseur van Blairheb, kan ik nooit meer verliezen.” Ook geeft Mandelson toe een zwakte hebben gekregen voor president George W. Bush. Deze was de enigepersoon in Washington met gevoel voor humor, merkte hij. Dat hadnatuurlijk wel te maken met Bush’ bijnaam voor Mandelson: SilverTongue.

De Labour-partij is ziedend op Mandelson. De publicatie zo vlak nade verkiezingsnederlaag was volstrekt onverwacht. Niemand hadgedacht dat Mandelson dagboeken en notities bij hield, eenverbazingwekkende naïviteit. Ook Tony Blair is woedend, wantdiens memoires -getiteld ‘A Journey’-zijn voor september a.s.aangekondigd, en het is daarmee nu dus telaat om nog inhoudelijk te kunnen reageren. De echtereden van de woede in Labourkring wordt door een oud-bewindsmanbondig verwoord in The Times: “The thing about it is that it is alltrue.” een collega zegt zelfs: “It is just as it happened.”

The relaxed way

Mandelson doet nu wanhopige pogingen de fall-out van zijn boek ineigen kring te beperken. Maar bij de officiële lancering van zijnboek ging het al weer mis. In ’the Royal Festival Hall’ inLonden meldde hij het volgende over zijn boek en de geheimzinigheider omheen: “I decided I would not tell anyone I was collectingstories. The real reason was I did not want to worry anyoneunnecessarily. And look at the relaxed way they have reactedalreaday”  

In het kader van de opvang van het ongenoegen maakte Mandelsontevens bekend dat hij het niet om het geld heeft gedaan. Eendeel van de royalty’s zal hij besteden aan studiebeurzen voorgetalenteerde jongeren die iets moois voor de samenleving willendoen.


«
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
ScienceGuide is bij wet verplicht je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies.
Lees hier over ons cookiebeleid en klik op OK om akkoord te gaan
OK