Sociaal leenstelsel aan flarden

Nieuws | de redactie
13 februari 2012 | De hervorming van de studiefinanciering kreeg dit weekend twee forse tegenslagen. Beide dankzij de leden van GroenLinks. Voor een sociaal leenstelsel is geen brede politieke steun meer en het CDA lacht in zijn vuistje.

Het congres van GroenLinks heeft de lijn van de partij tenaanzien van de toekomst van de studiefinanciering fundamenteelbijgesteld. De coalitie voor een sociaal leenstelsel lijkt  induigen, nu GL de partners van VVD, PvdA en D66 op dit punt terzijdeschuift. Na de diepe twijfel bij de PvdA op dit punt sinds enigeweken lijkt alleen D66 nog onverkort voor een sociaalleenstelsel.

Geen HO-Kunduz manoeuvre

De VVD was eveneens een voorstander, maar leverde ditgrotendeels in tijdens de kabinetsformatie. Alleen de masterbeurszou volgens de sociale leningen omgezet worden, zo besloten VVD enCDA met gedoogsteun van de PVV. Bij de eventuele extrabezuinigingen komend voorjaar zou een verdere doorvoering van eensociaal leenstelsel nog kunnen, mits daar voor VVD enCDA elders in de Kamer, in het midden, constructieve steunvoor zou bestaan.

De leden van de GroenLinks voelen niets voor zo’n manoeuvre à laKunduz. Zij hebben het verkiezingsprogramma uit 2010 feitelijkingetrokken en eisen nu een ‘studietax’ als alternatief voor dehuidige studiefinanciering. Hier zal zeker de VVD weinig of nietsvoor voelen, maar ook D66 zal het als onderscheidend punt terprofilering van electoraal concurrent GroenLinks niet snelovernemen.

Tegelijk geeft het partijcongres aan dat men GroenLinks niet willaten onderdompelen in een links blok met SP en PvdA. Dat levert opHO/SF-terrein extra wrijving op, want dit blok kent hier nu liefstdrie opvattingen tegelijk: sociaal leenstelsel (PvdA met toenemendereserves en onrust), behoud SF (SP) en studietax (GL). Deverdeeldheid op de linkse en progressief-liberale flanken is hiergroter dan ooit.

De stille winnaar

Stille winnaar op dit punt? Het CDA. Dezepartij blokkeerde als verliezer bij deverkiezingen niettemin grotendeels een sociaalleenstelsel tijdens de kabinetsformatie en zette zijn idee vaneen collegegeldverhoging na de nominale studieduur door. Voor hetverdere behoud van de basisbeurs is vooral een verwardelinks-liberale oppositie nuttig en de politieke opmars van eenandere partij die deze CDA-lijn ondersteunt.

Dat eerste is nu een feit. Dat tweede is door de electoralehoogconjunctuur van de SP eveneens aan de orde. Het CDA hoeft voorzijn SF-beleidsvisie dus niet meer afhankelijk te zijn van degedoogpartner. En ook dat bevalt velen binnen die partij, zeker opde meer vooruitstrevende vleugel, zeer goed. 


Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
«