Van den Eijnden van OU naar Leiden

Nieuws | de redactie
19 november 2015 | De Leidse hogeschool blijkt een bron van verrassende transfers tussen WO en HBO. Vertrok Kristel Baele daar onlangs naar de Erasmus Universiteit om voorzitter van het CvB te worden, komt nu naar de Hogeschool Leiden zelf de collegevoorzitter van de OU, Sander van den Eijnden.

De OU-voorman had heel onlangs de rol van Frans van Vught overgenomen als voorzitter van Neth-ER. Die rol paste hem zeker, na zijn jaren van de chef van Nuffic. Met Sander van den Eijnden komt er een meer als bureaucratische infighter op OCW gepokt en gemazelde chef in Brussel. Ook dat is een eigenschap die men in en rond het Berlaymont gebouw en het Caprice des Dieux monstrum van het EP recht tegenover het Neth-ER kantoor wel kan gebruiken…..

De overstap van de OU naar het Leids HBO is verrassender te noemen. Totdat men scherper kijkt naar de rol die hij de OU de voorbije jaren wilde laten ontwikkelen als onderwijsontwikkelaar voor tweedekansers en LevenLangLeren. Die ontwikkeling kon hij inzetten, omdat de OU danig toe was aan een relaunch. “Binnen ons aanbod ligt een lastig aspect voor die noodzakelijke vernieuwing. Onze schoonheid werd onze dogmatiek. Dat beseffen we. De modulen zijn prachtig opgebouwd maar klein, hierdoor kennen de opleidingen weinig structuur.  Wat ooit vernieuwend was, stolt. Zo zijn we onbeweeglijk geworden in een tijd waarin het aanbod neigt naar grote eenheden.”

Lelystad en Brasilia

“Doordat heel ons systeem in een keer is opgebouwd, is het ook allemaal tegelijkertijd op leeftijd geraakt. Een langer bestaande universiteit, soms zelfs eeuwenoud, of een hogeschool met oudere onderdelen van ‘vóór de fusie’ heeft daar veel minder last van. We lijken een beetje op de stad Brasilia van Oscar Niemeyer. Het is prachtig en van één meesterhand, maar het verkruimelt ook allemaal tegelijk na enkele decennia hitte en vocht. Sijbolt Noorda zei mij eens: ‘De OU doet mij denken aan Lelystad. Daar was 30 jaar geleden ook alles nieuw’.”

“We weten wat ons te doen staat en dat gaan we doen. De lat moet omhoog, net als elders in het hoger onderwijs is gebeurd. We willen primair alleen nog gepromoveerden als ud’s bijvoorbeeld. Ook moet ons onderzoek nadrukkelijk geprofileerd worden. Het onderwijsmodel moet omgezet worden naar onze sterkte. Je kunt niet volhouden een ‘niche’ universiteit te zijn die niettemin ‘alles in huis’ heeft. De vraag is dan toch: ‘is dat niet wat veel?’ en die vraag stellen we dus.”

“Dat houdt in dat je – ook – moet durven stoppen met dingen. We gaan ons concentreren op de wetenschappelijke bachelor- en masteropleidingen, breed van opzet en gedegen. Variëteit daaromheen zit dan in ons cursusaanbod dat van de BaMa is afgeleid. Dat maakt de ‘opscholing’ van werkenden via de OU meteen veel aantrekkelijker. De deelnemers in dat LevenLangLeren krijgen namelijk een civiel effect dat een actueel certificaat omvat, dat erkend is door hun beroepsverenigingen. Om zulke leerdoelen te behalen zullen we ons aanbod strakker moeten organiseren.”

Klein maar fijn

Uit deze strategische manier van denken spreekt al dat Van den Eijnden op OCW vele jaren actief was als beleidsmaker op het terrein van beroepsonderwijs en studiefinanciering. Een voorzitterschap van een ‘klein maar fijn’ hogeschool op het BioSciencePark in Leiden, waar men met het LUMC en vele bedrijven en hightech bedrijfjes samenwerkt in onder meer het Centre of Expertise Generade, is dan een niet eens zo heel verrassende stap. Te meer niet als men beseft dat zijn voorganger in Leiden ook al directeur op OCW was voor het beroepsonderwijs.

Het zal na Heerlen ook een beetje thuis komen zijn voor de nieuwe collegevoorzitter, aangezien hij al vele jaren in Leiden woonachtig is. In de Sleutelstad heeft hij ook een belangrijke nevenfunctie: lid van de Raad van Toezicht van het Rijksmuseum voor Oudheden.


Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
«

ScienceGuide is bij wet verplicht je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies.

Lees hier over ons cookiebeleid en klik op OK om akkoord te gaan

OK